
या अध्यायात ईश्वर देवीला बलभद्राने विधिपूर्वक प्रतिष्ठापित केलेल्या लिंगाकडे जाण्याचा उपदेश करतात. ते लिंग महापाप-हर, ‘महालिंग’ आणि महान सिद्धि-फल देणारे असे वर्णिले आहे; ही स्थापना बलभद्रानेच शुद्धीच्या हेतूने विधीनुसार केली आहे, असे स्पष्ट सांगितले आहे. पुढे भक्तीचा पूजाविधी दिला आहे—गंध, पुष्प इत्यादी क्रमाने अर्पण करून यथाविधी आराधना करावी. तृतीय रेवती-योगाच्या वेळी हे अनुष्ठान केल्यास साधकाला ‘योगेश-पद’ प्राप्त होते, अशी फलश्रुती आहे. शेवटी हा स्कंदमहापुराणातील प्रभासखण्ड, प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य (प्रथम भाग) यातील २२७वा अध्याय असल्याचे नमूद केले आहे.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रप्रतिष्ठितम् । लिंगं महापापहरं गात्रोत्सर्गात्तदुत्तरे
ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! मग गात्रोत्सर्गाच्या उत्तरेस असलेल्या, बलभद्रांनी प्रतिष्ठित केलेल्या त्या लिंगाकडे जा; ते महापापांचा नाश करणारे आहे।
Verse 2
महालिंगं महादेवि महासिद्धि फलप्रदम् । बलभद्रेण विधिना स्थापितं पापशुद्धये
हे महादेवी! हे महालिंग महासिद्धींचे फल देणारे आहे. पापशुद्धीसाठी बलभद्रांनी विधिपूर्वक याची स्थापना केली।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । तृतीयारेवतीयोगे स योगेशपदं लभेत्
जो भक्तीने गंध, पुष्प इत्यादींनी क्रमाने त्या (लिंगाची) पूजा करतो, रेवतीयोगयुक्त तृतीयेला तो योगेश्वरपद प्राप्त करतो।
Verse 227
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्रेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात ‘बलभद्रेश्वरमाहात्म्यवर्णन’ नामक दोनशे सत्ताविसावा अध्याय समाप्त झाला।