Adhyaya 193
या अध्यायात ईश्वर स्वतः महादेवीला थेट तत्त्वोपदेश देतात. प्रभास-क्षेत्रातील यात्रेचा क्रम सांगून ते यात्रिकाला यमेश्वराकडे जाण्याची आज्ञा करतात आणि यमेश्वराला “अनुत्तम” म्हणजे अतिशय श्रेष्ठ असे गौरवतात. देवस्थानाचे स्थाननिर्देशनही दिले आहे—नैऋत्य (दक्षिण-पश्चिम) दिशेला, फार दूर नाही—म्हणून हा भाग मार्गदर्शक व विधिसूचक ठरतो. फलश्रुती स्पष्ट आहे: केवळ यमेश्वर-दर्शनाने पाप-शमन होते आणि तो सर्व इच्छित कामनांचे फळ देणारा (सर्वकाम-फल-प्रद) आहे असे सांगितले आहे. शेवटी कोलफनमध्ये हा स्कंदमहापुराणातील प्रभासखण्ड, प्रभास-क्षेत्र-माहात्म्य अंतर्गत “यमेश्वर-माहात्म्य-वर्णन” अध्याय म्हणून निर्देशित केला आहे.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यमेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
ईश्वर म्हणाले—त्यानंतर, हे महादेवी, त्याच स्थळाच्या नैऋत्य भागात फार दूर नसलेल्या अनुपम यमेश्वराकडे जावे।
Verse 2
दर्शनात्पापशमनं सर्वकामफलप्रदम्
त्याच्या दर्शनाने पाप शमते आणि ते क्षेत्र सर्व कामनांचे फळ प्रदान करते।
Verse 193
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यमेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिणवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणाच्या एक्याऐंशी सहस्र श्लोकांच्या संहितेतील सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य’ मध्ये ‘यमेश्वरमाहात्म्यवर्णन’ नामक एकशे त्र्याण्णवावा अध्याय समाप्त झाला।