Adhyaya 189
अध्याय १८९ मध्ये प्रभासक्षेत्रातील एका विशिष्ट तीर्थाचे संक्षिप्त, स्थाननिष्ठ माहात्म्य सांगितले आहे. ईश्वर पश्चिमेस “फार नाही” अशा ठिकाणी असलेल्या देवालयसमूहाचा निर्देश करतात, जिथे चंडिका व कर्ममोटी देवी एकत्र विराजमान आहेत आणि कोटीसंयुक्त योगिनींच्या विशाल समुदायाने ते स्थान वेढलेले आहे. या स्थळाला पिठत्रय म्हणूनही वर्णिले आहे—आद्य, त्रिलोकी पूज्य, म्हणून स्थानिक असूनही सर्वत्र मान्य अशी महिमा असलेले। विधी असा की नवमी तिथीस देवीपिठ व योगिनीसमूह यांचे संपूर्ण पूजन करावे. फलश्रुती स्पष्ट आहे—उपासकाला सर्व इच्छित फल प्राप्त होते आणि तो स्वर्गात दिव्य स्त्रियांना प्रिय ठरतो; म्हणजे योग्य काळ-स्थळी केलेल्या उपासनेने स्वर्ग्य पुण्य व शुभफल वाढते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पश्चिमे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । चण्डिका कर्ममोटी च योगिनी कोटिसंयुता । पीठत्रयं महादेवि आद्यं त्रैलोक्यवन्दितम्
ईश्वर म्हणाले—त्याच्याच पश्चिम भागात, फार दूर नाही, चंडिका, कर्ममोटी आणि कोटी शक्तींनी संयुक्त योगिनी सहित एक पवित्र पीठ आहे। हे महादेवी, हे पीठत्रय असून त्यातील आद्य पीठ त्रैलोक्यात वंद्य आहे।
Verse 2
नवम्यां तत्र संपूज्य देवीपीठं च योगिनीम् । स सर्वान्प्राप्नुयात्कामान्भवेत्स्वर्गांगनाप्रियः
नवमीच्या दिवशी तेथे देवीपीठ व योगिनीची विधिपूर्वक पूजा केल्यास साधक सर्व कामना प्राप्त करतो आणि स्वर्गांगनांचा प्रिय होतो।
Verse 189
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये कर्ममोटीमाहात्म्यवर्णनंनामैकोननवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एक्याऐंशी सहस्र श्लोकांच्या संहितेतील सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य’ मध्ये ‘कर्ममोटीमाहात्म्यवर्णन’ नामक एकशे नव्याण्णवावा अध्याय समाप्त झाला।