Adhyaya 144
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 144

Adhyaya 144

ईश्वर महादेवीला “तिसऱ्या महान पुष्करा”कडे जाण्याची आज्ञा देतात. त्याच्या पूर्व भागात, ईशान दिशेजवळ, ‘पुष्कर’ नावाने स्मरणात असलेले एक लहान कुंड दाखविले आहे. मध्याह्नी तेथे ब्रह्मदेवांनी पूजा केली होती—या आदर्श प्रसंगाने तीर्थाची महिमा दृढ केली आहे; तसेच त्रैलोक्यमाता संध्या ‘प्रतिष्ठा’ (स्थापन) रूपाने तेथे संबद्ध सांगितली आहे. पौर्णिमेच्या दिवशी शांत चित्ताने तेथे स्नान करणाऱ्यास ‘आदि-पुष्कर’ येथे विधिवत् स्नान केल्याचे फळ मिळते, असा विधी सांगितला आहे. सर्व पापांच्या निवारणासाठी हिरण्यदान (सुवर्णदान) करणेही आवश्यक म्हटले आहे. शेवटच्या फलश्रुतीत या संक्षिप्त माहात्म्याचे श्रवण पापनाशक व इच्छित फलदायक असल्याचे प्रतिपादन केले आहे.

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तृतीयं पुष्करं महत् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदीशानगोचरे । कनीयः संस्मृतं कुंडं पुष्करंनाम नामतः

ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी, त्यानंतर तिसऱ्या महान पुष्कराकडे जावे. त्याच्या पूर्व दिशेच्या भागात, किंचित ईशान (उत्तर-पूर्व) दिशेकडे, ‘पुष्कर’ नावाने स्मरणात असलेले एक लहान कुंड आहे।

Verse 2

यत्र मध्याह्नसमये ब्रह्मणा समुपासिता । सन्ध्या त्रैलोक्यजननी प्रतिष्ठार्थं गतेन च

जिथे मध्यान्हसमयी त्रैलोक्यजननी संध्येची, प्रतिष्ठेसाठी तेथे गेलेल्या ब्रह्म्याने विधिपूर्वक उपासना केली होती।

Verse 3

तत्र यः कुरुते स्नानं पौर्णमास्यां समाहितः । सम्यक्कृतं भवेत्तेन स्नानं तत्रादिपुष्करे

जो तेथे पौर्णिमेला एकाग्रचित्ताने स्नान करतो, त्याचे त्या आदिपुष्कर तीर्थातील स्नान पूर्णपणे सम्यक् झाले असे मानले जाते।

Verse 4

हिरण्यं तत्र दातव्यं सर्वपापापनुत्तये

तेथे सर्व पापांचे पूर्ण निवारण व्हावे म्हणून सुवर्णदान करावे।

Verse 5

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं तव पौष्करम् । श्रुतं पापहरं नॄणां सर्वकामप्रदं तथा

अशा रीतीने संक्षेपाने तुझे पुष्कर-माहात्म्य सांगितले. ते ऐकल्याने मनुष्यांची पापे नष्ट होतात आणि सर्व कामना पूर्ण होतात।

Verse 144

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्करकुण्डमाहात्म्य वर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सप्तम प्रभासखंडाच्या प्रथम प्रभासक्षेत्र-माहात्म्यात ‘पुष्करकुंड-माहात्म्यवर्णन’ नामक एकशे चव्वेचाळीसावा अध्याय समाप्त झाला।