Adhyaya 27
पुलस्त्य राजश्रोत्याला सांगतात—प्रसिद्ध चक्रतीर्थास जा. या तीर्थाची पावित्र्य-प्रतिष्ठा एका प्राचीन कथेतून होते—पूर्वी प्रभुविष्णूंनी युद्धात दानवांचा संहार करून तेथेच आपले चक्र सोडले. त्यानंतर स्वच्छ निर्झर/झऱ्यात स्नान करून त्यांनी जल शुद्ध केले; भगवंताच्या त्या दिव्य स्पर्शामुळेच या तीर्थाला विशेष मेध्यता प्राप्त झाली असे सांगितले आहे. पुढे विधी—हरिच्या शयन व बोधन या काळी जो येथे श्राद्ध करतो, त्याच्या पितरांना कल्पपर्यंत तृप्ती लाभते. शेवटी हा प्राभासखण्डातील अर्बुदखण्डाचा सत्ताविसावा अध्याय असल्याचा उल्लेख येतो.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ चक्रतीर्थमनुत्तमम् । यत्र चक्रं पुरा मुक्तं विष्णुना प्रभविष्णुना
पुलस्त्य म्हणाले—त्यानंतर, हे नृपश्रेष्ठ, अनुपम चक्रतीर्थास जावे; जिथे पूर्वी प्रभविष्णु भगवान विष्णूंनी चक्र सोडले होते।
Verse 2
निहत्य दानवान्संख्ये कृत्वा स्नानं सुनिर्झरे । विष्णुः प्राक्षालयत्तोयं तेन तन्मेध्यतां गतम्
युद्धात दानवांचा संहार करून विष्णूंनी सुंदर झऱ्यात स्नान केले आणि तेथेच त्या जलाने प्रक्षालन केले; त्यामुळे ते जल मेध्यता म्हणजेच पवित्रता प्राप्त झाले।
Verse 3
तत्र श्राद्धं तु यः कुर्याच्छयने बोधने हरेः । आकल्पं पितरस्तस्य तृप्तिं यांति नराधिप
हे नराधिप! जो तेथे हरिच्या शयन व बोधनकाळी श्रद्धेने श्राद्ध करतो, त्याचे पितर कल्पान्तापर्यंत तृप्त होतात।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे चक्रतीर्थप्रभाववर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील तृतीय अर्बुदखण्डात ‘चक्रतीर्थप्रभाववर्णन’ नावाचा सत्ताविसावा अध्याय समाप्त झाला।