Adhyaya 43

Verse 1

। मेनकोवाच । अन्यास्ता नायिका विप्र यासां धर्मस्त्वयोदितः । स्वेच्छाचारविहारिण्यो वयं वेश्या दिवौकसाम्

मेनका म्हणाली—हे विप्र, ज्यांचा धर्म तू सांगितलास त्या नायिका वेगळ्या आहेत; आम्ही स्वेच्छाचारी, देवांचे वेश्या आहोत.

Verse 2

स त्वं वद महाभाग कस्माद्देशात्समागतः । मम चित्तहरो वापि तीर्थे धर्मिष्ठसंश्रये

म्हणून हे महाभाग, सांग—तू कोणत्या देशातून आला आहेस? आणि या धर्मिष्ठांचा आश्रय असलेल्या तीर्थात माझे चित्त का हरलेस?

Verse 3

त्वां दृष्ट्वाहं महाभाग कामदेव समाकृतिम् । पुलकांचितसर्वांगी कामबाणप्रपीडिता

हे महाभाग, कामदेवासारखे तुझे रूप पाहून माझे सर्व अंग रोमांचित झाले आहे आणि मी कामबाणांनी पीडित झाले आहे.

Verse 4

तस्माद्भजस्व मां रक्तां नो चेद्यास्यामि संक्षयम् । कामबाणप्रदग्धा वै पुरोऽपि तव तापस । ततः स्त्रीवधपापेन लिप्यसे त्वं न संशयः

म्हणून, माझ्यावर प्रेम करणाऱ्या मला स्वीकारा, अन्यथा मी नष्ट होईन. हे तपस्वी, कामदेवाच्या बाणांनी जळत मी तुझ्यासमोरच प्राण त्यागेन, मग निःसंशयपणे तुला स्त्रीहत्येचे पाप लागेल.

Verse 5

तापस उवाच । वयं व्रतधराः सुभ्रु ब्रह्मचर्यपरायणाः । मूर्खाः कामविधौ भद्रे निरताः शिवशासने

तपस्वी म्हणाला: हे सुंदर भुवया असलेल्या सुंदरी, आम्ही व्रतधारी आणि ब्रह्मचर्य पाळणारे आहोत. हे भद्रे, कामक्रीडेच्या बाबतीत आम्ही अज्ञानी आहोत, आम्ही केवळ शिवआज्ञेच्या पालनात मग्न आहोत.

Verse 6

सर्वेषां व्रतिनां मूलं ब्रह्मचर्यमुदाहृतम् । विशेषाच्छिवभक्तानामेवं भूयो विधास्यसि

सर्व व्रतधारकांसाठी ब्रह्मचर्य हेच मूळ सांगितले आहे, विशेषतः शिवभक्तांसाठी. त्यामुळे तू पुन्हा असे वर्तन करू नकोस.

Verse 7

अपि वर्षशतं साग्रं यत्तपः कुरुते व्रती । सकृत्स्त्रीसंगमान्नाशं याति पाशुपतस्य च

जरी एखाद्या व्रताने शंभर वर्षांहून अधिक काळ तपश्चर्या केली, तरी एकदाच स्त्रीसंग केल्याने त्याचा आणि त्याच्या पाशुपत व्रताचा नाश होतो.

Verse 8

मां च पाशुपतं लुब्धा कस्मात्त्वं भीरु भाषसे । ईदृक्पापतमं कर्म गर्हितं शिवशासने

हे भित्रे, लोभापायी तू माझ्यासारख्या पाशुपताशी असे का बोलत आहेस? असे अत्यंत पापकारक कृत्य शिवशासनात निंदनीय आहे.

Verse 9

यः स्त्रीं भजति पापात्मा वृथा पाशुपतव्रती । सोऽतीतान्दश चाधाय पुरुषान्नरके पचेत्

जो पापात्मा पुरुष व्यर्थ पाशुपतव्रती असल्याचे भासवून स्त्रीसंग करतो, तो दहा जणांना अधःपात करून नरकात भाजला जातो।

Verse 10

आस्तां तावत्समा संगं संस्पर्शं च वरानने । संभाषमपि पापाय स्त्रीभिः पाशुपतस्य च

हे वरानने, दीर्घ संग व स्पर्श तर दूरच—पाशुपतधर्म पाळणाऱ्यास स्त्रियांशी संभाषणसुद्धा पापकारक ठरते।

Verse 11

तस्माद् द्रुततरं गच्छ स्थानादस्माद्वरांगने । यत्रावाप्स्यसि चाभीष्टं तत्र त्वं गन्तुमर्हसि

म्हणून, हे वरांगने, या स्थानाहून अधिक वेगाने निघून जा। जिथे तुला अभिष्ट प्राप्त होईल, तिथेच जाणे तुला योग्य आहे।