सूत उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु नागरो द्विजसत्तमाः । विश्वावसुरिति ख्यातो वेदवेदांगपारगः
sūta uvāca | etasminneva kāle tu nāgaro dvijasattamāḥ | viśvāvasuriti khyāto vedavedāṃgapāragaḥ
सूत म्हणाले—त्याच काळी, हे श्रेष्ठ द्विजांनो! ‘विश्वावसु’ नावाचा एक नागर ब्राह्मण होता; तो वेद व वेदांगांत पारंगत होता.
Sūta
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (continuing context)
Type: kshetra
Listener: Dvija-sattamas (Śaunaka-led sages)
Scene: Sūta addresses the assembled sages, introducing a renowned Nāgara brāhmaṇa named Viśvāvāsu, depicted as serene, scholarly, with manuscripts and ritual implements, embodying Veda-vedāṅga mastery.
The māhātmya tradition often begins by grounding the coming sacred episode in the life of a learned, dharmic person.
The overarching frame remains Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya, though this verse introduces a key character.
None; it introduces Viśvāvāsu and his Vedic qualifications.