विवर्णवदनं दृष्ट्वा वाष्पपूर्णेक्षणं तदा । बान्धवैः सहितं सर्वैर्दारैर्भृत्यैस्तथा सुतैः
vivarṇavadanaṃ dṛṣṭvā vāṣpapūrṇekṣaṇaṃ tadā | bāndhavaiḥ sahitaṃ sarvairdārairbhṛtyaistathā sutaiḥ
तेव्हा त्याचा विवर्ण चेहरा व अश्रूंनी भरलेले डोळे पाहून—तो सर्व नातेवाईक, पत्नी, सेवक आणि पुत्रांसह वेढलेला होता—
Narrator (contextual, Sūta continuing)
Scene: Caṇḍaśarman appears pale and tearful, surrounded by relatives—wife, sons, and servants—forming a circle of concern as Puṣpa arrives.
Purāṇic storytelling highlights how personal suffering is communal, preparing the ground for grace and dharmic resolution.
Indirectly within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya narrative setting.
None; the verse describes the emotional and social scene.