Adhyaya 77

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भीमेश्वरं ततो गच्छेत्सर्वपापक्षयंकरम् । सेवितं ऋषिसङ्घैश्च भीमव्रतधरैः शुभैः

श्री मार्कंडेय म्हणाले—त्यानंतर सर्व पापांचा क्षय करणाऱ्या भीमेश्वर तीर्थास जावे. तेथे ऋषिसंघ व शुभ भीम-व्रतधारी जन सेवा-पूजा करीत असतात।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा सोपवासो जितेन्द्रियः । जपेदेकाक्षरं मन्त्रमूर्ध्वबाहुर्दिवाकरे

त्या तीर्थात जो स्नान करून उपवास करील, इंद्रिये जिंकून सूर्यापुढे ऊर्ध्वबाहू होऊन एकाक्षर मंत्राचा जप करील—

Verse 3

तस्य जन्मार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति । सप्तजन्मार्जितं पापं गायत्र्या नश्यते ध्रुवम्

त्याच्या या जन्मात साचलेले पाप त्या क्षणीच नष्ट होते। आणि गायत्री-जपाने सात जन्मांचे संचित पापही निःसंशय नाश पावते।

Verse 4

दशभिर्जन्मभिर्जातं शतेन तु पुरा कृतम् । सहस्रेण त्रिजन्मोत्थं गायत्री हन्ति किल्बिषम्

गायत्री पापाचा संहार करते—दहा जन्मांतून उत्पन्न, शंभर जन्मांपूर्वी केलेले, आणि सहस्र संचयांतही तीन जन्मांतून उठलेले पाप।

Verse 5

वैदिकं लौकिकं वापि जाप्यं जप्तं नरेश्वर । तत्क्षणाद्दहते सर्वं तृणं तु ज्वलनो यथा

हे नराधिप! जप वैदिक असो वा लौकिक—तो जपला की तो तत्क्षणी सर्व काही जाळून टाकतो, जसा अग्नी कोरडे गवत जाळतो।

Verse 6

न देवबलमाश्रित्य कदाचित्पापमाचरेत् । अज्ञानान्नश्यते क्षिप्रं नोत्तरं तु कदाचन

देवबलाचा आधार घेऊन कधीही पाप करू नये। अज्ञानाने झालेले पाप लवकर नष्ट होऊ शकते; पण त्यानंतर कधीही सबब उरत नाही।

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यो दानं शक्तिमाश्रित्य चाचरेत् । तदक्षय्यफलं सर्वं जायते पाण्डुनन्दन

त्या तीर्थस्थानी जो आपल्या शक्तीनुसार दान करतो, त्याचे सर्व फळ अक्षय होते, हे पांडुनंदना।

Verse 77

। अध्याय

॥ अध्याय ॥