Adhyaya 65

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र आनन्देश्वरमुत्तमम् । तत्तीर्थं कथयिष्यामि सर्वपापक्षयंकरम्

श्रीमार्कण्डेय म्हणाले—त्यानंतर, हे राजेंद्र, उत्तम आनंदेश्वराकडे जावे. त्या तीर्थाचे मी वर्णन करीन, जे सर्व पापांचा क्षय करणारे आहे.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । आनन्दश्चैव संजातो रुद्रस्य द्विजसत्तम । कथ्यतां मे च तत्सर्वं संक्षेपात्सह बान्धवैः

युधिष्ठिर म्हणाले—हे द्विजसत्तम, रुद्राला आनंद कसा प्राप्त झाला? ते सर्व मला संक्षेपाने सांगा, आणि बान्धवांसह त्याचा संबंधही स्पष्ट करा.

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । कथयामि नृपश्रेष्ठ आनन्देश्वरमुत्तमम् । दानवानां वधं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः

श्रीमार्कण्डेय म्हणाले—हे नृपश्रेष्ठ, मी उत्तम आनंदेश्वराचे वर्णन करतो. दानवांचा वध करून देवाधिदेव महेश्वर (या महिमेने विभूषित झाले).

Verse 4

पूजितो दैवतैः सर्वैः किन्नरैर्यक्षपन्नगैः । आनन्दसंयुतो देवो ननर्त वृषवाहनः

सर्व देवता, किन्नर, यक्ष व पन्नग (नाग) यांनी पूजिलेला, आनंदयुक्त देव—वृषवाहन (शिव) नृत्य करू लागला.

Verse 5

भैरवं रूपमास्थाय गौर्या चार्द्धाङ्गसंस्थितः । भूतवेतालकङ्कालैर्भैरवैर्भैरवो वृतः

भैरवरूप धारण करून, ज्यांच्या अर्धांगात गौरी विराजमान होती, तो भैरव भूत, वेताळ व कंकालधारी भैरवगणांनी वेढलेला होता।

Verse 6

ननर्त नर्मदातीरे दक्षिणे पाण्डुनन्दन । तुष्टैर्मरुद्गणैः सर्वैः स्थापितः कमलासनः

हे पांडुनंदना! तो नर्मदेच्या दक्षिण तीरावर नृत्य करू लागला. आणि सर्व मरुद्गण प्रसन्न होऊन तेथे कमलासन ब्रह्मदेवाची स्थापना झाली।

Verse 7

तदाप्रभृति तत्तीर्थमानन्देश्वरमुच्यते । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां पौर्णमास्यां नराधिप

त्या वेळेपासून ते तीर्थ ‘आनंदेश्वर’ म्हणून ओळखले जाऊ लागले. हे नराधिपा! अष्टमी, चतुर्दशी आणि पौर्णिमेला (तेथे विशेष पूजन श्रेष्ठ मानले जाते)।

Verse 8

विधिवच्चार्चयेद्देवं सुगन्धेन विलेपयेत् । ब्राह्मणान्पूजयेत्तत्र यथाशक्त्या युधिष्ठिर

हे युधिष्ठिरा! तेथे विधिपूर्वक देवाचे अर्चन करावे, सुगंधी लेपाने विलेपन करावे; आणि यथाशक्ती तेथे ब्राह्मणांचे पूजन-सत्कार करावा।

Verse 9

गोदानं तत्र कर्तव्यं वस्त्रदानं शुभावहम् । वसन्तस्य त्रयोदश्यां श्राद्धं तत्रैव कारयेत्

तेथे गोदान करावे आणि शुभफल देणारे वस्त्रदानही करावे. वसंत ऋतूतील त्रयोदशीला तेथेच श्राद्धही करावे।

Verse 10

इङ्गुदैर्बदरैर्बिल्वैरक्षतैश्च जलेन वा । प्रेतानां कारयेच्छ्राद्धमानन्देश्वर उत्तमे

उत्तम आनंदेश्वर येथे प्रेतांसाठी इङ्गुद, बोर, बेलफळ व अक्षतांनी—किंवा केवळ जलानेही—श्राद्ध करावे।

Verse 11

आनन्दिता भवेयुस्ते यावदाभूतसम्प्लवम् । सन्ततेर्वै न विच्छेदः सप्तजन्मसु जायते । आनन्दो हि भवत्तेषां प्रतिजन्मनि भारत

प्रलय येईपर्यंत ते आनंदित राहतील। सात जन्मांपर्यंत त्यांच्या संततीचा विच्छेद होत नाही; आणि हे भारत, प्रत्येक जन्मी त्यांना सुख-आनंद प्राप्त होतो।

Verse 65

। अध्याय

इति अध्याय समाप्त।