प्राजापत्यं तु पाठाद्यं शिवपुष्पं तु वासना । अहिंसा प्रथमं पुष्पं पुष्पमिन्द्रियनिग्रहः
prājāpatyaṃ tu pāṭhādyaṃ śivapuṣpaṃ tu vāsanā | ahiṃsā prathamaṃ puṣpaṃ puṣpamindriyanigrahaḥ
प्राजापत्य अर्पण म्हणजे पाठ इत्यादी; आणि ‘शिवपुष्प’ म्हणजे वासना (शुद्ध सुगंधस्वभाव) होय. अहिंसा हे पहिले पुष्प, आणि इंद्रियनिग्रह हेही पुष्प आहे.
Unspecified (Revākhaṇḍa narrative voice; teaching to a ruler is suggested by later address 'narādhipa')
Tirtha: Revā tīrtha (contextual)
Type: tirtha
Scene: A pilgrim before a Śiva-liṅga offers no physical flower but folds hands in vow; a scroll/manuscript indicates pāṭha; a gentle aura or wafting perfume symbolizes ‘Śiva-flower’ as vāsanā; animals nearby unharmed, reinforcing ahiṃsā.
The highest worship includes inner offerings—ethical virtues like ahiṃsā and indriya-nigraha—valued as ‘flowers’ for Śiva.
The teaching belongs to the Revā Khaṇḍa setting, associating Narmadā-region Śaiva practice with inner purity.
Alongside external rites (recitation), one should offer inner ‘flowers’: non-violence and restraint of the senses.