सर्वपापहरः पुण्यः श्रुतमात्रो नरोत्तम । धन्यः पापहरो नित्यमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्
sarvapāpaharaḥ puṇyaḥ śrutamātro narottama | dhanyaḥ pāpaharo nityamityevaṃ śaṅkaro'bravīt
हे नरोत्तम! हे परम पुण्य असून केवळ श्रवणमात्राने सर्व पापांचा नाश करते. हे धन्य आहे, नित्य पापहर आहे—असे शंकर (शिव) म्हणाले.
Mārkaṇḍeya (narrating), quoting Śaṅkara (Śiva) as the original speaker
Tirtha: Revā (Narmadā) Māhātmya locus
Type: river
Listener: Yudhiṣṭhira (and/or the inquiring king addressed as nara-uttama)
Scene: Śiva (Śaṅkara) speaks a boon-like proclamation: the sacred account is ‘all-sin-destroying’ even by mere hearing; a reverent audience listens in a forest-āśrama setting.
In Purāṇic dharma, even śravaṇa (devout hearing) of a tīrtha’s māhātmya can purify; divine testimony (Śiva’s words) seals its authority.
The tīrtha being praised in the adhyāya—Agni-tīrtha in the Revā Khaṇḍa.
Śravaṇa: hearing the māhātmya itself is presented as a purifying practice.