Adhyaya 217
या अध्यायात ऋषी मार्कंडेय संक्षेपाने तीर्थोपदेश करतात. एरण्डी-संगम हे देव आणि असुर दोघांनीही पूजिलेले, अत्यंत पवित्र व श्रेष्ठ संगम-तीर्थ आहे, असे सांगून त्याची महिमा प्रतिपादित केली आहे. यात्रेकरूने इंद्रिये व मन संयमित ठेवून उपवास करावा आणि विधिपूर्वक स्नान करावे, असा नियम दिला आहे. या आचरणाने शुद्धी होते आणि ब्रह्महत्येसारख्या घोर पापभारातूनही मुक्ती मिळते, असे येथे प्रतिपादन आहे. अंतिम फलश्रुतीनुसार, जो भक्त या तीर्थस्थानी देहत्याग करतो तो निःसंशय रुद्रलोकास प्राप्त होऊन अनिवर्तिका गती—पुनरावृत्ती-रहित मार्ग—लाभतो.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । एरण्डीसङ्गमं गच्छेत्सुरासुरनमस्कृतम् । तत्तु तीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम्
श्री मार्कण्डेय म्हणाले—देव-दानवांनी नमस्कार केलेल्या एरण्डी-संगमास जावे. ते तीर्थ महापुण्यदायक असून महापातकांचा नाश करणारे आहे।
Verse 2
उपवासपरो भूत्वा नियतेन्द्रियमानसः । तत्र स्नात्वा विधानेन मुच्यते ब्रह्महत्यया
उपवासपर होऊन, इंद्रिये व मन संयमित करून, आणि विधिपूर्वक तेथे स्नान केल्यास मनुष्य ब्रह्महत्येच्या पापातूनही मुक्त होतो।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या प्राणत्यागपरो भवेत् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
त्या तीर्थस्थानी जो भक्तिभावाने प्राणत्याग करतो, त्याची गती अनिवर्तनीय होते; रुद्रलोकातून पुनरागमन होत नाही—निःसंशय।