तं देवमीशानमजं वरेण्यं दृष्ट्वा जगत्संहरणं महेशम् । सा कालरात्रिः सह मातृभिश्च गणाश्च सर्वे शिवमर्चयन्ति
taṃ devamīśānamajaṃ vareṇyaṃ dṛṣṭvā jagatsaṃharaṇaṃ maheśam | sā kālarātriḥ saha mātṛbhiśca gaṇāśca sarve śivamarcayanti
त्या देव ईशान—अज, वरेण्य, जगत्संहारक महेश्वर—यांचे दर्शन होताच कालरात्रि मातृगणांसह आणि सर्व गण भक्तिभावाने शिवाची आराधना करतात।
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (deduced)
Tirtha: Revā (Narmadā) tīrtha-maṇḍala
Type: kshetra
Scene: A cosmic tableau: Śiva as Īśāna/Maheśa, serene yet world-dissolving, receives worship from Kālarātrī, the Mātṛkās, and swarming gaṇas in a dark, pralaya-tinged atmosphere.
Even cosmic powers and fierce divinities revere Śiva; true authority is grounded in devotion to the Supreme Lord.
No specific tīrtha is mentioned in this verse; it emphasizes Śiva’s supremacy within the Revā Khaṇḍa setting.
Worship (arcana) is mentioned generally, without detailing a specific rite.