Adhyaya 115

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज तीर्थमङ्गारकं परम् । रूपदं सर्वलोकानां विश्रुतं नर्मदातटे

श्री मार्कण्डेय म्हणाले—हे महाराज, मग नर्मदा-तटी विख्यात, सर्व लोकांना रूप व श्रेष्ठता देणाऱ्या परम अङ्गारक-तीर्थास जावे।

Verse 2

अङ्गारकेण राजेन्द्र पुरा तप्तं तपः किल । अर्बुदं च निखर्वं च प्रयुतं वर्षसंख्यया

हे राजेन्द्र, असे सांगितले जाते की पूर्वी काळी अङ्गारकाने तेथे तप केले—वर्षसंख्येने अर्बुद, निखर्व आणि प्रयुत इतका अतिदीर्घ काळ।

Verse 3

ततस्तुष्टो महादेवः परया कृपया नृप । प्रत्यक्षदर्शी भगवानुवाच क्षितिनन्दनम्

त्यानंतर, हे नृप, परम कृपेने संतुष्ट झालेला महादेव—प्रत्यक्ष दर्शन देणारा भगवान—क्षितिनंदनाशी बोलला।

Verse 4

वरदोऽस्मि महाभाग दुर्लभं त्रिदशैरपि । वरं दास्याम्यहं वत्स ब्रूहि यत्ते विवक्षितम्

हे महाभाग, मी वरदाता आहे; देवांनाही दुर्लभ असा वर देईन। वत्सा, तुला जे अभिप्रेत आहे ते सांग।

Verse 5

अङ्गारक उवाच । तव प्रसादाद्देवेश सर्वलोकमहेश्वर । ग्रहमध्यगतो नित्यं विचरामि नभस्तले

अङ्गारक म्हणाला—हे देवेश, हे सर्वलोकमहेश्वर, तुझ्या प्रसादाने मी ग्रहांच्या मध्ये स्थित होऊन नित्य नभोमंडळात विचरतो।

Verse 6

यावद्धराधरो लोके यावच्चन्द्रदिवाकरौ । नद्यो नदाः समुद्राश्च वरो मे चाक्षयो भवेत्

जोपर्यंत जगात पर्वत उभे आहेत, जोपर्यंत चंद्र व सूर्य आहेत, आणि जोपर्यंत नद्या, सरिता व समुद्र आहेत—तोपर्यंत माझा हा वर अक्षय राहो।

Verse 7

एवमस्त्विति देवेशो दत्त्वा वरमनुत्तमम् । जगामाकाशमाविश्य वन्द्यमानः सुरासुरैः

देवेश्वर म्हणाला, “एवमस्तु”; असा अनुपम वर देऊन तो आकाशात प्रवेश करून निघून गेला, देव व असुर यांनी वंदित होत।

Verse 8

भूमिपुत्रस्ततस्तस्मिन्स्थापयामास शङ्करम् । गतः सुरालये लोके ग्रहभावे निवेशितः

मग भूमिपुत्राने त्या ठिकाणी शंकराची स्थापना केली. त्यानंतर तो सुरलोकात गेला आणि ग्रहदेवतेच्या भावात प्रतिष्ठित झाला.

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । हुतहोमो जितक्रोधः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

त्या तीर्थात जो स्नान करून परमेश्वराची पूजा करील, अग्नीत आहुती देऊन होम करील आणि क्रोध जिंकेल—तो अश्वमेध यज्ञाचे फळ प्राप्त करतो.

Verse 10

चतुर्थ्यङ्गारके यस्तु स्नात्वा चाभ्यर्चयेद्ग्रहम् । अङ्गारकं विधानेन सप्तजन्मानि भारत

हे भारत! अङ्गारकवार (मंगळवार) येणाऱ्या चतुर्थीला जो स्नान करून विधिपूर्वक ग्रहदेव अङ्गारकाची अर्चना करतो, तो सात जन्मांपर्यंत शुभ फळ प्राप्त करतो.

Verse 11

दशयोजनविस्तीर्णे मण्डले रूपवान् भवेत् । तत्रैव ता मृतो जन्तुः कामतोऽकामतोऽपि वा । रुद्रस्यानुचरो भूत्वा तेनैव सह मोदते

दहा योजन विस्तारलेल्या त्या मण्डलात राहिल्यास मनुष्य रूप-लावण्याने युक्त होतो. आणि तेथेच जो कोणता प्राणी इच्छेने वा अनिच्छेने मरण पावतो, तो रुद्राचा अनुचर होऊन त्या प्रभूसह आनंदित होतो।

Verse 115

। अध्याय

अध्याय। (ग्रंथातील अध्याय-समाप्ती दर्शविणारा संकेत।)