Adhyaya 112

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थमाङ्गिरसस्य तु । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपापविनाशनम्

श्री मार्कण्डेय म्हणाले—त्यानंतर, हे राजेंद्र, नर्मदेच्या उत्तरेकाठी असलेल्या सर्वपापविनाशक आंगिरस-तीर्थास जावे।

Verse 2

पुरासीदङ्गिरानाम ब्राह्मणो वेदपारगः । पुत्रहेतोर्युगस्यादौ चचार विपुलं तपः

प्राचीन काळी युगाच्या आरंभी आंगिरा नावाचा वेदपारंगत ब्राह्मण होता; पुत्रप्राप्तीसाठी त्याने विपुल तप केले।

Verse 3

नित्यं त्रिषवणस्नायी जपन्देवं सनातनम् । पूजयंश्च महादेवं कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

तो नित्य त्रिसंध्याकाळ स्नान करी, सनातन देवाचा जप करी आणि महादेवाची पूजा करून कृच्छ्र-चान्द्रायणादी कठोर व्रते आचरी।

Verse 4

द्वादशाब्दे ततः पूर्णे तुतोष परमेश्वरः । वरेण छन्दयामास द्विजमाङ्गिरसं वरम्

अशा रीतीने बारा वर्षे पूर्ण होताच परमेश्वर प्रसन्न झाले आणि वरदान देऊन त्या श्रेष्ठ आंगिरस द्विजास आनंदित केले।

Verse 5

वव्रे स तु महादेवं पुत्रं पुत्रवतां वरम् । वेदविद्याव्रतस्नातं सर्वशास्त्रविशारदम्

त्याने महादेवाकडे वर मागितला—पुत्रवतांमध्ये श्रेष्ठ असा पुत्र, जो वेदविद्या व व्रतांत स्नात आणि सर्व शास्त्रांत विशारद असेल।

Verse 6

देवानां मन्त्रिणं राजन् सर्वलोकेषु पूजितम् । ब्रह्मलक्ष्म्याः सदावासमक्षयं चाव्ययं सुतम्

हे राजन्, मला असा पुत्र दे की जो देवांचा मंत्री होईल, सर्व लोकांत पूजिला जाईल, ब्रह्म-लक्ष्मीचे नित्य निवासस्थान ठरेल, आणि जो अक्षय व अव्यय असेल।

Verse 7

तथाभिलषितः पुत्रः सर्वविद्याविशारदः । भविष्यति न सन्देहश्चैवमुक्त्वा ययौ हरः

तसेच होईल—तुझा अभिलषित पुत्र सर्व विद्यांत पारंगत होईल; यात संशय नाही। असे म्हणून हर (शिव) निघून गेला।

Verse 8

वरैरङ्गिरसश्चापि बृहस्पतिरजायत । यथाभिलषितः पुत्रो वेदवेदाङ्गपारगः

त्या वरांच्या प्रभावाने अङ्गिरसांच्या घरी बृहस्पती जन्मला—तोच अभिलषित पुत्र, जो वेद व वेदाङ्गांत पारंगत होता।

Verse 9

जाते पुत्रेऽङ्गिरास्तत्र स्थापयामास शङ्करम् । हृष्टतुष्टमना भूत्वा जगामोत्तरपर्वतम्

पुत्र जन्मल्यावर अङ्गिरसांनी तेथे शंकराची स्थापना केली; मग हर्षित व पूर्ण तृप्त मनाने ते उत्तर पर्वताकडे गेले।

Verse 10

तत्र चाङ्गिरसे तीर्थे यः स्नात्वा पूजयेच्छिवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति

तेथे अङ्गिरस तीर्थात जो स्नान करून शिवाची पूजा करतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होऊन रुद्रलोकास जातो।

Verse 11

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् । इच्छते यश्च यं कामं स तं लभति मानवः

अपुत्राला पुत्रप्राप्ती होते, निर्धनाला धन मिळते। मनुष्य जी जी इच्छा करतो, या पुण्यप्रभावाने तो तोच मनोरथ साधतो॥

Verse 112

। अध्याय

“अध्याय”—हा अध्याय-समाप्ती दर्शविणारा पाठखण्ड आहे॥