
Sukta 6.61
Bharadvāja (Bārhaspatya) tradition (traditional attribution for RV 6.61 to Bharadvāja)
Sarasvatī
Trishtubh (common for narrative/praise in this mandala; verse-level confirmation may vary)
हे सूक्त सरस्वतीचे स्तवन करते—ती एक महाबलवान, जीवनदायिनी नदी आणि दैवी शक्ती आहे. योग्य यजमानांना व यज्ञकर्त्यांना ती बळ, विजय आणि समृद्धी प्रदान करते. अडथळे भेदून टाकणारी आणि संपत्ती साठवून ठेवणाऱ्या पणींना (Paṇis) पराभूत करणारी तिची प्रचंड शक्ती स्मरून, तिचा पोषण करणारा प्रवाह समुदायाला सुपीक, शुभ निवासस्थानी नेवो आणि वांझोट्या हानीपासून दूर ठेवो अशी प्रार्थना केली आहे.
Mantra 1
इयमददाद्रभसमृणच्युतं दिवोदासं वध्र्यश्वाय दाशुषे । या शश्वन्तमाचखादावसं पणिं ता ते दात्राणि तविषा सरस्वति ॥
तिने दाशुष (दानकर्ता) वध्र्यश्वासाठी दिवोदासाला रभस (वेगवान), ऋणच्युत (ऋणबंधनातून मुक्त करणारी) शक्ती दिली. जीने सदैव टिकणाऱ्या पणि—लाभाचा कृपण साठवणारा—याला आघात करून पाडले; हे सरस्वती, तीच तुझी तविषा (प्रचंड शक्ती) यांची दात्राणि (दान, वरदाने) आहेत.
Mantra 2
इयं शुष्मेभिर्बिसखा इवारुजत्सानु गिरीणां तविषेभिरूर्मिभिः । पारावतघ्नीमवसे सुवृक्तिभिः सरस्वतीमा विवासेम धीतिभिः ॥
ही (सरस्वती) आपल्या शुष्म (बल)ांनी, जणू बिस-देठ (कमळदांडा) उपटून टाकणारीच, फोडून पुढे आली; आपल्या प्रचंड तविष (पराक्रमी) ऊर्मी (लाटा) यांनी तिने पर्वतांच्या कड्या/शिखररेषा भेदल्या. ‘पारावत’—दूरस्थ अंधार—याचा घात करणारी ती, आमच्या सहाय्यासाठी—सुवृक्ती (सु-उच्चार) आणि धीती (प्रेरित विचार) यांनी—आम्ही सरस्वतीला जवळ बोलावू, येथे वास करावू.
Mantra 3
सरस्वति देवनिदो नि बर्हय प्रजां विश्वस्य बृसयस्य मायिनः । उत क्षितिभ्योऽवनीरविन्दो विषमेभ्यो अस्रवो वाजिनीवति ॥
हे सरस्वती, देव-निंदकांना खाली दाबून टाक; विश्वव्यापी मायावी (छलकर्ता) याची प्रजा व त्याची वाढ चुरडून टाक. आणि जनांसाठी तू मार्ग शोधून काढलेस; कठीण/विषम ठिकाणांतून तू प्रवाह वाहते केलेस, हे वाजिनीवती (विजयशक्तियुक्ते)।
Mantra 4
प्र णो देवी सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती । धीनामवित्र्यवतु ॥
आमच्यासाठी देवी सरस्वती, वाज (वाज-शक्ती)ांनी समृद्ध, वाजिनीवती, पुढे जावो; धी (प्रेरणा) यांची रक्षिका—ती आम्हांला रक्षो व पोसो.
Mantra 5
यस्त्वा देवि सरस्वत्युपब्रूते धने हिते । इन्द्रं न वृत्रतूर्ये ॥
हे देवी सरस्वती! जो कोणी धन-हितासाठी तुला जवळ बोलावून आवाहन करतो—तो, जसा इंद्र वृत्र-तूर्ये (वृत्र-वधाच्या रणात), तसाच प्रकाशाच्या युद्धात तुझी विजयदायिनी मदत प्राप्त करतो.
Mantra 6
त्वं देवि सरस्वत्यवा वाजेषु वाजिनि । रदा पूषेव नः सनिम् ॥
हे देवी सरस्वती, हे वाजिनि! वाजांसाठीच्या संग्रामांत तू आमचे रक्षण कर; आणि पूषन्प्रमाणे आम्हाला ‘सनि’—सुरक्षित, स्थिर प्राप्ती—दे.
Mantra 7
उत स्या नः सरस्वती घोरा हिरण्यवर्तनिः । वृत्रघ्नी वष्टि सुष्टुतिम् ॥
आणि आमची ती सरस्वती—अवरोधकांसाठी घोर, सुवर्ण-पथवती—वृत्रघ्नी, सु-स्तुती (सुंदर स्तुती) इच्छिते व स्वीकारते.
Mantra 8
यस्या अनन्तो अह्रुतस्त्वेषश्चरिष्णुरर्णवः । अमश्चरति रोरुवत् ॥
जिचा समुद्रासारखा प्रवाह अनंत आहे—अवरोधरहित, तीव्र, सतत धावणारा—जिचे बळ गर्जणाऱ्या लाटेसारखे पुढे सरकते; त्या सरस्वतीची तेजोमय प्रवाह-शक्ती आमच्यात कार्यशील होवो.
Mantra 9
सा नो विश्वा अति द्विषः स्वसॄरन्या ऋतावरी । अतन्नहेव सूर्यः ॥
ऋत धारण करणारी आमची भगिनी, ती आम्हाला सर्व द्वेषांच्या पलीकडे, प्रत्येक विरोधी शक्तीच्या पलीकडे नेवो—जसा सूर्य दिवस पसरवतो आणि संकुचन दूर करतो.
Mantra 10
उत नः प्रिया प्रियासु सप्तस्वसा सुजुष्टा । सरस्वती स्तोम्या भूत् ॥
आणि सरस्वती आम्हाला, सर्व प्रिय शक्तींमध्येही प्रिय होवो; सात भगिनी-धारांची, सुजुळलेली; ती स्तुत्य होवो—आमच्या स्तोत्रांस योग्य—जेव्हा ती अस्तित्वातील सुरेल समरसता जागवते.
Mantra 11
आपप्रुषी पार्थिवान्युरु रजो अन्तरिक्षम् । सरस्वती निदस्पातु ॥
जिने पार्थिव रूपे आणि विस्तीर्ण अंतरिक्ष-रजस् परिपूर्ण केले आहे—ती सरस्वती आम्हांला ‘नाही’ म्हणणाऱ्या निषेध-वाणीपासून आणि शत्रु-वाक्याच्या आघातापासून रक्षो।
Mantra 12
त्रिषधस्था सप्तधातुः पञ्च जाता वर्धयन्ती । वाजेवाजे हव्या भूत् ॥
ती त्रिषधस्था—तीन आसनांत प्रतिष्ठित; सप्तधा—सातविध व्यवस्था धारण करणारी; पञ्च-जात—पंचविध भवात जन्मलेली; जी आमची वाढ वाढविते—ती सरस्वती प्रत्येक वाजे-वाजे, प्रत्येक विजय-लाभात, आमची आहूत शक्ती होवो।
Mantra 13
प्र या महिम्ना महिनासु चेकिते द्युम्नेभिरन्या अपसामपस्तमा । रथ इव बृहती विभ्वने कृतोपस्तुत्या चिकितुषा सरस्वती ॥
जी आपल्या महिम्याने महतांमध्ये प्रकट होते, द्युम्न—दीप्तिमान शक्तींनी इतरांना मागे टाकते; कर्मांत सर्वाधिक समर्थ—ती सरस्वती, रथासारखी विशाल, व्यापक भवासाठी घडविलेली, जाणणाऱ्यांनी स्तुत्य आहे।
Mantra 14
सरस्वत्यभि नो नेषि वस्यो माप स्फरीः पयसा मा न आ धक् । जुषस्व नः सख्या वेश्या च मा त्वत्क्षेत्राण्यरणानि गन्म ॥
हे सरस्वती, आम्हांला श्रेष्ठ समृद्धीकडे ने; आम्हांला दूर हाकलू नकोस—तुझ्या पोषक पयसा-प्रवाहाने आम्हांला आघात करू नकोस. आमची सख्यता व निकटता स्वीकार; तुझ्यापासून दूर जाऊन प्राणधारा-रहित, ओसाड क्षेत्रांत आम्ही जाऊ नये.
In this hymn Sarasvatī is both a great river and a goddess: her waters nourish life, and her divine power grants strength, protection, and inspired clarity to those who offer and live rightly.
The Paṇi represents withholding and hoarding that blocks rightful gain. By saying Sarasvatī strikes down the Paṇi, the hymn praises her as the force that removes obstacles to prosperity and restores healthy circulation of wealth and support.
The final verse asks Sarasvatī to lead the people toward better fortune, not to push them away or harm them with her flow, and to keep them close to her fertile, life-sustaining sphere rather than ‘barren fields.’
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.