
Sukta 6.16
Bharadvāja
Agni
Gāyatrī (3 pādas of 8 syllables typical; verify exact syllable count)
ऋग्वेद ६.१६ हे भरद्वाजांचे अग्नीला उद्देशून केलेले सूक्त आहे. यात अग्नीला सार्वत्रिक होतृ मानून तो यज्ञ स्थापन करतो, मनुष्यांना देवांशी जोडतो आणि शत्रुत्वपूर्ण शक्तींना दूर लोटतो असे स्तुतिले आहे. अग्नीचे तेजस्वी मार्गदर्शन (संदृष्टि), पोषण व धनदायक सामर्थ्य, तसेच वृत्रवधक व राक्षस-चूर्णक पराक्रम—विजय व समृद्धीसाठी मार्ग स्वच्छ करून उघडतो—असे या सूक्तात वर्णिले आहे.
Mantra 1
त्वमग्ने यज्ञानां होता विश्वेषां हितः । देवेभिर्मानुषे जने ॥
हे अग्ने, तू सर्व यज्ञांचा होता आहेस, हितासाठी नियुक्त. देवांसह तू मनुष्यजनात आपले स्थान अधिष्ठित करतोस.
Mantra 2
स नो मन्द्राभिरध्वरे जिह्वाभिर्यजा महः । आ देवान्वक्षि यक्षि च ॥
हे महाबल अग्ने! आमच्यासाठी अध्वर-यात्रा यज्ञात तुझ्या आनंदमय जिह्वांनी यजन कर; देवांना येथे आण, आणि येथेच त्यांचेही यक्ष (पूजन) कर.
Mantra 3
वेत्था हि वेधो अध्वनः पथश्च देवाञ्जसा । अग्ने यज्ञेषु सुक्रतो ॥
हे वेधस् (ज्ञाता)! तू अध्वनाचे मार्ग व पथ, आणि देवांनाही ऋजुतेने (सरळपणाने) जाणतोस; हे सुक्रतु अग्ने! यज्ञांत.
Mantra 4
त्वामीळे अध द्विता भरतो वाजिभिः शुनम् । ईजे यज्ञेषु यज्ञियम् ॥
मी तुला पुन्हा पुन्हा स्तवितो; भरत (वंशज) वाज/बलांसह शुनम् (कल्याण) प्राप्त करतो. तो यज्ञांत यज्ञिय (यज्ञास योग्य) याचे ईजे (पूजन) करतो.
Mantra 5
त्वमिमा वार्या पुरु दिवोदासाय सुन्वते । भरद्वाजाय दाशुषे ॥
हे अग्ने, सोम पिळणाऱ्या दिवोदासासाठी आणि हवि अर्पण करणाऱ्या भरद्वाजासाठी—तू हे अनेक वरणीय वर, हे कल्याणकारी सामर्थ्य प्रकट कर.
Mantra 6
त्वं दूतो अमर्त्य आ वहा दैव्यं जनम् । शृण्वन्विप्रस्य सुष्टुतिम् ॥
तू अमर्त्य दूत आहेस; दैवी जनांना इथे आण. विप्राची सु-स्तुती ऐकत त्यांना आमच्या यज्ञात प्रवृत्त कर.
Mantra 7
त्वामग्ने स्वाध्यो मर्तासो देववीतये । यज्ञेषु देवमीळते ॥
हे अग्ने, स्वाध्य (संयमी) मर्त्य जन देववीतीसाठी यज्ञांत तुला प्रज्वलित करतात आणि देवस्वरूप म्हणून तुझी स्तुती करतात.
Mantra 8
तव प्र यक्षि संदृशमुत क्रतुं सुदानवः । विश्वे जुषन्त कामिनः ॥
हे सुदानवो, तुमची स्पष्ट-दृष्टी (संदृश) आणि कार्यसाधक संकल्पशक्ती (क्रतु) प्रकट होवो; सत्य-परिपूर्तीची कामना करणारे सर्व उदार दाते त्यांत आनंद मानोत, आणि तुमच्या ज्वालेने समरस होवोत.
Mantra 9
त्वं होता मनुर्हितो वह्निरासा विदुष्टरः । अग्ने यक्षि दिवो विशः ॥
तू मनूने स्थापिलेला होतृ आहेस; तू वह्नि आहेस—अतिविदुष् मार्गदर्शक. हे अग्ने, दिव्य लोकांच्या विशःसाठी यज्ञ कर; दीप्त शक्तींना आमच्या ऋत-नियमित जीवनात आण.
Mantra 10
अग्न आ याहि वीतये गृणानो हव्यदातये । नि होता सत्सि बर्हिषि ॥
हे अग्ने, वीतये—देव-सहभागासाठी—इथे ये; स्तुत होऊन, हव्यदाता म्हणून ये. होतृ होऊन बर्हिषि वर बस; आमच्या सज्ज चेतनेत स्थिर हो.
Mantra 11
तं त्वा समिद्भिरङ्गिरो घृतेन वर्धयामसि । बृहच्छोचा यविष्ठ्य ॥
हे अङ्गिरस्, आम्ही समिधा व घृत-आहुतीने तुला वाढवितो. हे यविष्ठ (अतिनव), विशाल ज्वाळेने प्रज्वलित हो.
Mantra 12
स नः पृथु श्रवाय्यमच्छा देव विवाससि । बृहदग्ने सुवीर्यम् ॥
हे देव, आम्हाला विस्तीर्ण व श्रवणीय यशाकडे—त्या निर्मळ ध्येयाकडे—ने. हे अग्नि, आम्हाला महान सुवीर्य (वीरबल) प्रदान कर.
Mantra 13
त्वामग्ने पुष्करादध्यथर्वा निरमन्थत । मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः ॥
हे अग्नि, अथर्वाने तुला पुष्कर-सरोवरातून मंथन करून बाहेर काढले—समस्त वाघत (यजमान/स्तोता) यांच्या मस्तक-शिखरातून.
Mantra 14
तमु त्वा दध्यङ्ङृषिः पुत्र ईधे अथर्वणः । वृत्रहणं पुरंदरम् ॥
त्यालाच—अथर्वणाचा पुत्र दध्यङ् ऋषी—तुला प्रज्वलित करतो: वृत्रहन्, पुरंदर, अडथळ्यांचा संहारक व दुर्गभेदक (अग्नी).
Mantra 15
तमु त्वा पाथ्यो वृषा समीधे दस्युहन्तमम् । धनंजयं रणेरणे ॥
हे अग्नी, पथाचा वृषभा, मी तुला सम्यक् प्रज्वलित करतो—दस्युहन्तम, तमो-आवरण करणाऱ्यांचा परम संहारक; रणोरणी धनंजय, धनविजयी।
Mantra 16
एह्यू षु ब्रवाणि तेऽग्न इत्थेतरा गिरः । एभिर्वर्धास इन्दुभिः ॥
इकडे ये, हे अग्नी; मी तुला अशा रीतीने ही इतर स्तुतिवचने बोलेन. या इन्दु-रसांनी तू वाढ पावतोस.
Mantra 17
यत्र क्व च ते मनो दक्षं दधस उत्तरम् । तत्रा सदः कृणवसे ॥
जिथे कुठे आणि जसेही तू आपले मन व उच्चतर दक्षता (दक्षम्) स्थापन करतोस, तिथेच तू आसन घडवितोस—तिथेच आमच्यात आपला निवास दृढ करतोस.
Mantra 18
नहि ते पूर्तमक्षिपद्भुवन्नेमानां वसो । अथा दुवो वनवसे ॥
हे वसू, यांच्यामध्ये तुझी परिपूर्णता ना खाली पाडली जाते, ना कमी होते; म्हणून आम्ही तुझ्या कृपेचे व सेवादानाचे (दुवः) वरदान मागतो.
Mantra 19
आग्निरगामि भारतो वृत्रहा पुरुचेतनः । दिवोदासस्य सत्पतिः ॥
अग्नी आला आहे—भरताचा तेजस्वी ज्वाळा, वृत्रहंता, बहुचेतन; दिवोदासाचा सत्पती—सत्य अधिपती.
Mantra 20
स हि विश्वाति पार्थिवा रयिं दाशन्महित्वना । वन्वन्नवातो अस्तृतः ॥
तोच, सर्व पार्थिव मापांपलीकडे जाऊन, आपल्या महिम्याने (उपासकाला) रयि—समृद्धी/आध्यात्मिक धन—दान करतो; पुढे पुढे जिंकत जाणारा, प्रतिकूल वाऱ्यांनीही न ढळणारा, आणि न विखुरणारा.
Mantra 21
स प्रत्नवन्नवीयसाग्ने द्युम्नेन संयता । बृहत्ततन्थ भानुना ॥
हे अग्नि, तू प्राचीन असूनही नित्य नवा आहेस; तुझ्या तेजस्वी द्युम्नाच्या संचित शक्तीने, तुझ्या भानु—किरण-प्रभेने—तू त्या बृहत् (महाविस्तार)ाला पसरवितोस.
Mantra 22
प्र वः सखायो अग्नये स्तोमं यज्ञं च धृष्णुया । अर्च गाय च वेधसे ॥
पुढे या, हे सख्यांनो! अग्नीसाठी स्तोम आणि यज्ञ धृष्णु—धैर्यवान—ऊर्जेने अर्पण करा; वेधस्—विधाता/ज्ञानी—यासाठी अर्चना करा, गा आणि जप करा.
Mantra 23
स हि यो मानुषा युगा सीदद्धोता कविक्रतुः । दूतश्च हव्यवाहनः ॥
तोच आहे जो मानवी युगांमधून आह्वान करणारा होता म्हणून आसनस्थ असतो—कवि-क्रतु, ऋषिसंकल्प-शक्तियुक्त। तोच दूतही आहे, हव्य-वाहन, जो देवांपर्यंत हवि पोहोचवितो।
Mantra 24
ता राजाना शुचिव्रतादित्यान्मारुतं गणम् । वसो यक्षीह रोदसी ॥
हे वसु (अग्ने), शुचि-व्रतधारी त्या दोन राजांसाठी—आदित्यांस व मरुत-गणासाठी—इथे यज्ञ कर; आणि हवित द्यावा-पृथिवी, त्या दोन्ही रोदसींना समीप आण।
Mantra 25
वस्वी ते अग्ने संदृष्टिरिषयते मर्त्याय । ऊर्जो नपादमृतस्य ॥
हे अग्ने, तुझी वस्वी—समृद्ध व दीप्त—दृष्टी मर्त्यासाठी पुढे झेपावते; हे ऊर्जो नपात, अमृत-बलाचा पुत्र।
Mantra 26
क्रत्वा दा अस्तु श्रेष्ठोऽद्य त्वा वन्वन्त्सुरेक्णाः । मर्त आनाश सुवृक्तिम् ॥
आज क्रतु (विवेक-शक्ती) यांच्या बळावर दाता श्रेष्ठ ठरो; सुयज्ञ-पथाने तुला शोधणारा मर्त्य सु-वृक्ति—सु-रचित प्रकाशमय वाणी—प्राप्त करो.
Mantra 27
ते ते अग्ने त्वोता इषयन्तो विश्वमायुः । तरन्तो अर्यो अरातीर्वन्वन्तो अर्यो अरातीः ॥
हे अग्ने, ज्यांना तू सहाय्यक आहेस ते प्रेरित होऊन संपूर्ण आयुष्य जिंकतात; अराति—शत्रूंच्या नकारांना—ओलांडून, ते पुन्हा अराति—ऋत-विरोधी शक्तींना—वश करतात.
Mantra 28
अग्निस्तिग्मेन शोचिषा यासद्विश्वं न्यत्रिणम् । अग्निर्नो वनते रयिम् ॥
तीक्ष्ण शोचिष् (ज्वाला) घेऊन अग्नी पुढे जाऊन सर्वभक्षक तमसाला खाली पाडो; अग्नी आमच्यासाठी रयि—समृद्धीची परिपूर्णता—जिंकून आणो.
Mantra 29
सुवीरं रयिमा भर जातवेदो विचर्षणे । जहि रक्षांसि सुक्रतो ॥
हे जातवेदस्, हे विचर्षणे! आमच्यासाठी सु-वीर्ययुक्त धन-संपदा आण. हे सुक्रतो, रक्षांसि यांचा संहार कर.
Mantra 30
त्वं नः पाह्यंहसो जातवेदो अघायतः । रक्षा णो ब्रह्मणस्कवे ॥
हे जातवेदस्, अंहस् (क्लेश-चूक) पासून आणि अघायतः (दुष्ट-इच्छुक) पासून आमचे रक्षण कर. हे ब्रह्मणस्कवे, आम्हांला जप.
Mantra 31
यो नो अग्ने दुरेव आ मर्तो वधाय दाशति । तस्मान्नः पाह्यंहसः ॥
हे अग्ने, जो कोणी दुरेवाः (दुष्टभावाचा) मर्त्य आमच्या वधासाठी स्वतःला अर्पित करतो—त्याच्यापासून आम्हांला अंहस् (संकुचित करणारा क्लेश) पासून वाचव.
Mantra 32
त्वं तं देव जिह्वया परि बाधस्व दुष्कृतम् । मर्तो यो नो जिघांसति ॥
हे देव (अग्ने), तू आपल्या ज्वालामय जिह्वेने त्या दुष्कृताला सर्व बाजूंनी वेढून परतावून लाव—जो मर्त्य आम्हांला घात करण्याची इच्छा करतो।
Mantra 33
भरद्वाजाय सप्रथः शर्म यच्छ सहन्त्य । अग्ने वरेण्यं वसु ॥
हे सहन्त्य (सहन करून जिंकणाऱ्या) अग्ने, भरद्वाजाला विस्तीर्ण शरण-आश्रय दे; आणि वरेण्य वसु—इच्छित कल्याण-धन—प्रदान कर।
Mantra 34
अग्निर्वृत्राणि जङ्घनद्द्रविणस्युर्विपन्यया । समिद्धः शुक्र आहुतः ॥
समिद्ध, शुक्रम्, आहुत असा अग्नीने वृत्रांना (आवरण करणाऱ्यांना) चिरडून टाकले; विपन्यया (प्रेरित स्तुती-आनंद) द्वारे तो द्रविणस्यु—धनाचा अभिलाषी—आहे.
Mantra 35
गर्भे मातुः पितुष्पिता विदिद्युतानो अक्षरे । सीदन्नृतस्य योनिमा ॥
मातेच्या गर्भात—पित्याचाही पिता—विद्युत्सारखा चमकत प्रकट होतो; अक्षर (अविनाशी) मध्ये तो आसन घेतो—ऋत (सत्य-व्यवस्था) यांच्या योनीत तो स्थिर होतो.
Mantra 36
ब्रह्म प्रजावदा भर जातवेदो विचर्षणे । अग्ने यद्दीदयद्दिवि ॥
हे जातवेदस्, हे विचर्षण (विस्तृत-दर्शी) अग्नी, प्रजावान् (आत्मिक-संतानसमृद्ध) ब्रह्म—प्रेरित वाणी—आमच्यासाठी धारण करून आण; जेव्हा तू दिवि (दिव्य लोक/मन-आकाश) मध्ये दीप्त होतोस.
Mantra 37
उप त्वा रण्वसंदृशं प्रयस्वन्तः सहस्कृत । अग्ने ससृज्महे गिरः ॥
हे रम्य-दर्शन असणाऱ्या, आम्ही तुझ्या जवळ येतो—अर्पण-प्रेरणेसह, हे सहस्कृत (पराक्रमकर्ता); हे अग्नी, आम्ही आमच्या गिरः (प्रेरित वाण्या) प्रवाहित करतो.
Mantra 38
उप च्छायामिव घृणेरगन्म शर्म ते वयम् । अग्ने हिरण्यसंदृशः ॥
दाहक तप्ततेच्या झळाळीपासून वाचवणाऱ्या छायेसारखे, आम्ही तुझ्या शरण-आश्रयाजवळ आलो आहोत. हे अग्ने, सुवर्णदीप्त दर्शन असणाऱ्या, आम्हाला तुझी शांती व रक्षण लाभो.
Mantra 39
य उग्र इव शर्यहा तिग्मशृङ्गो न वंसगः । अग्ने पुरो रुरोजिथ ॥
शत्रूचा संहार करणाऱ्यासारखा उग्र, तीक्ष्ण शिंगांचा धावता वृषभ जसा—हे अग्ने, तू आमच्या पुढे दुर्गे फोडून उघडी केलीस.
Mantra 40
आ यं हस्ते न खादिनं शिशुं जातं न बिभ्रति । विशामग्निं स्वध्वरम् ॥
नवजात भक्षक शिशूला हातात धरावे तसे ज्याला ते हातात धारण करतात—विशांचा (जनांचा) अग्नी, सुयज्ञयुक्त; त्याला येथे आण, आमच्या अंतरी त्याला स्थिर कर.
Mantra 41
प्र देवं देववीतये भरता वसुवित्तमम् । आ स्वे योनौ नि षीदतु ॥
हे भरतांनो, देवांच्या प्रीत्यर्थ देवाला पुढे आणा—जो वसु (समृद्धी) मिळविण्यात सर्वश्रेष्ठ आहे. तो आपल्या स्वयंच्या योनीत, आपल्या योग्य आसनी येऊन बसो.
Mantra 42
आ जातं जातवेदसि प्रियं शिशीतातिथिम् । स्योन आ गृहपतिम् ॥
जातवेदसमध्ये नवजात प्रिय अतिथीचे पोषण करा; त्याला सुखमय आश्रयात—अग्नी, गृहपती—आणून ठेवा.
Mantra 43
अग्ने युक्ष्वा हि ये तवाश्वासो देव साधवः । अरं वहन्ति मन्यवे ॥
हे अग्ने, तुझे अश्व जुंप; कारण तुझे अश्व, हे देवा, कर्मसाधनेत साधु (सिद्ध) आहेत. ते मन्यु (अंतःउत्साह) यासाठी वेगाने वहन करतात.
Mantra 44
अच्छा नो याह्या वहाभि प्रयांसि वीतये । आ देवान्त्सोमपीतये ॥
हे (अग्नी), आमच्याकडे ये; देव-वीतीसाठी आपल्या बरोबर यज्ञ-प्रयांसि (अर्पणे) घेऊन ये. सोमपानासाठी देवांना येथे आण.
Mantra 45
उदग्ने भारत द्युमदजस्रेण दविद्युतत् । शोचा वि भाह्यजर ॥
हे भारतांचा अग्नी, वर उचल—अजस्र तेजाने द्युमान हो. हे अजर अग्नी, जळत जळत सर्वत्र पसरून उजळ.
Mantra 46
वीती यो देवं मर्तो दुवस्येदग्निमीळीताध्वरे हविष्मान् । होतारं सत्ययजं रोदस्योरुत्तानहस्तो नमसा विवासेत् ॥
जो मर्त्य देवाची सेवा करू इच्छितो, त्याने हविष्मान होऊन अध्वर-यज्ञात अग्नीची स्तुती करावी. तो अग्नी—होता, सत्ययज, दोन्ही लोकांचा (रोदसी) मध्यस्थ—त्याला उन्नत हातांनी नमस्कार करून, नमसा ने पूजून, स्वतःला अर्पण करावे.
Mantra 47
आ ते अग्न ऋचा हविर्हृदा तष्टं भरामसि । ते ते भवन्तूक्षण ऋषभासो वशा उत ॥
हे अग्नी! ऋचेच्या संगतीने, हृदयाने घडविलेले हविर्द्रव्य आम्ही तुझ्याकडे आणतो. हे तुझ्यासाठी वृद्धिदायक दृढ शक्ती होवोत—ऋषभासारखे बल आणि वशेसारखी अनुकूल ऊर्जा देखील.
Mantra 48
अग्निं देवासो अग्रियमिन्धते वृत्रहन्तमम् । येना वसून्याभृता तृळ्हा रक्षांसि वाजिना ॥
देवगण अग्रणी, अग्रगण्य अशा अग्नीला प्रज्वलित करतात—तो वृत्रहंतांमध्ये सर्वाधिक पराक्रमी आहे. त्याच्यामुळे वसु (संपत्ती) आणली जाते, आणि वाजिन्-बलाच्या परिपूर्णतेने दृढ रक्षांसि चिरडली जातात.
It teaches that Agni is the key priestly power of every sacrifice: he carries offerings to the gods, brings light and prosperity to humans, and destroys forces that obstruct truth and wellbeing.
Because Agni is the divine fire through whom every yajña becomes active—he ‘invokes’ the gods by conveying the offering and making the rite effective in both human and divine realms.
It means “child of immortal nourishment (or plenitude).” The phrase points to Agni as born from an undying source of strength and sustenance, giving vitality and clear guidance to the sacrificer.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.