
Sukta 3.3
Viśvāmitra Gāthina (traditional attribution for Maṇḍala 3)
Agni Vaiśvānara
Triṣṭubh (probable for RV 3.3)
या सूक्तात अग्नीची वैश्वानर—सार्वत्रिक अग्नी—म्हणून स्तुती केली आहे; तो मानव प्रगतीसाठी दृढ पाया (धरुण) स्थापन करतो आणि उपासना देवांकडे पोहोचवतो. येथे अग्नीला अमर पुरोहित-शक्ती म्हणून वर्णिले आहे, जो देव, मनुष्य आणि सर्व प्राण्यांमध्ये यज्ञाचा विस्तार करतो, ऋत (चिरस्थायी नियम) जपतो, आणि आपल्या कौशल्यानेच महान होऊन जन्म घेतो तसेच द्यावा-पृथिवीला उन्नत करून महिमान्वित करतो.
Mantra 1
वैश्वानराय पृथुपाजसे विपो रत्ना विधन्त धरुणेषु गातवे । अग्निर्हि देवाँ अमृतो दुवस्यत्यथा धर्माणि सनता न दूदुषत् ॥
वैश्वानरासाठी—जो आपल्या तेजात विस्तीर्ण आहे—ऋषी रत्नांची व्यवस्था करतात आणि आपल्या गमनासाठी दृढ आधार रचतात। कारण अमृत अग्नी देवांची खऱ्या अर्थाने सेवा करतो; म्हणून ऋताचे सनातन धर्म कधीही चुकत नाहीत, अव्यवस्थेतही पडत नाहीत.
Mantra 2
अन्तर्दूतो रोदसी दस्म ईयते होता निषत्तो मनुषः पुरोहितः । क्षयं बृहन्तं परि भूषति द्युभिर्देवेभिरग्निरिषितो धियावसुः ॥
दोन लोकांमध्ये अंतर्दूत म्हणून तो अद्भुत चालतो; मनुष्यात निष्ठित होतृ, अग्रस्थ पुरोहित म्हणून आसनस्थ आहे। तो द्युतिमान शक्तींनी विशाल गृहाला सर्व बाजूंनी भूषवितो; देवांनी प्रेरित, धिया-धनाने समृद्ध असा अग्नी.
Mantra 3
केतुं यज्ञानां विदथस्य साधनं विप्रासो अग्निं महयन्त चित्तिभिः । अपांसि यस्मिन्नधि संदधुर्गिरस्तस्मिन्त्सुम्नानि यजमान आ चके ॥
यज्ञांचा केतु (प्रकाश-चिन्ह), विदथ (पवित्र सभा) साधणारा—अग्नीला विप्र आपल्या चित्ती (जागृत विचार) यांनी महिमामंडित करतात. ज्याच्यामध्ये त्यांनी आपली कर्मे स्थापिली आणि ज्याच्यामध्ये स्तुती-वाणी जोडून ठेवली—त्याच्यामध्ये यजमान सुम्न (कल्याणकारी अनुग्रह) प्राप्त करतो.
Mantra 4
पिता यज्ञानामसुरो विपश्चितां विमानमग्निर्वयुनं च वाघताम् । आ विवेश रोदसी भूरिवर्पसा पुरुप्रियो भन्दते धामभिः कविः ॥
अग्नी यज्ञांचा पिता आहे; विपश्चित (दृष्टिवान) ऋषींसाठी तो असुर (प्रभुत्व-शक्ती) आहे; तोच त्यांचा विमान (प्रमाण) आणि वयुन (विवेकमय उपाय) आहे. विपुल तेजाने तो दोन्ही लोकांत प्रविष्ट झाला; अनेकांचा प्रिय कवी, आपल्या अनेक धामांनी (दीप्त निवासांनी) उजळून निघतो.
Mantra 5
चन्द्रमग्निं चन्द्ररथं हरिव्रतं वैश्वानरमप्सुषदं स्वर्विदम् । विगाहं तूर्णिं तविषीभिरावृतं भूर्णिं देवास इह सुश्रियं दधुः ॥
चंद्रदीप्त अग्नी, चंद्ररथ, हरिव्रत (हरि-नियमात स्थिर), वैश्वानर—अप्सुषद् (जलांत स्थित), स्वर्विद् (स्वर् जाणणारा)—वेगाने पुढे झेपावणारा, तूरण (द्रुत), आपल्या तविषी (शक्तींनी) आवृत; त्या भूर्णि (घूर्णमान बल)ला देवांनी येथे सुश्री (सुंदर श्री)साठी स्थापिले आहे.
Mantra 6
अग्निर्देवेभिर्मनुषश्च जन्तुभिस्तन्वानो यज्ञं पुरुपेशसं धिया । रथीरन्तरीयते साधदिष्टिभिर्जीरो दमूना अभिशस्तिचातनः ॥
अग्नी देवांसह, मनुष्यांसह व सर्व जंतूंंसह, धिया (प्रेरित बुद्धी) ने पुरुपेशस (बहुरूप, समृद्ध) यज्ञ तन्वान—विस्तारित करतो. रथी (सारथी) प्रमाणे तो अंतरी अंतरी साधदिष्टि (सिद्धि-प्रद कर्म) यांनी संचरतो; आपल्या धामात वेगवान, तो अभिशस्ति (दुष्ट निंदा/शत्रुवाणी) यांचे आघात दूर पिटाळणारा आहे.
Mantra 7
अग्ने जरस्व स्वपत्य आयुन्यूर्जा पिन्वस्व समिषो दिदीहि नः । वयांसि जिन्व बृहतश्च जागृव उशिग्देवानामसि सुक्रतुर्विपाम् ॥
हे अग्ने, आमच्यात स्वपत्य (सद्गृहस्थ-स्वामित्व/सुशासन) व दीर्घ आयुष्यासाठी वाढ; ऊर्जामय शक्तीने आम्हाला पुष्ट कर आणि आमच्या समिधा/समिषः प्रज्वलित कर. आमची वयांसि (उड्डाण-शक्ती/विस्तार-बल) वाढव आणि बृहत् (महान्, विशाल) मध्ये जागृत कर; तू देवांचा उशिक् (उत्सुक ज्वाला) आहेस, विप्रांचा सुक्रतु (सद्भावयुक्त बुद्धी) आहेस.
Mantra 8
विश्पतिं यह्वमतिथिं नरः सदा यन्तारं धीनामुशिजं च वाघताम् । अध्वराणां चेतनं जातवेदसं प्र शंसन्ति नमसा जूतिभिर्वृधे ॥
मनुष्य सदा नमसा व जूतिभिः (त्वरित अर्पणांनी) जातवेदसाचे स्तवन करतात—विश्पति (कुलस्वामी), यह्व (बलवान), अतिथि (यात्री-मेहमान), धीनाम् यन्तार (प्रेरित धियांचा चालक), आणि वाघताम् उशिज् (गायकांची उत्सुक ज्वाला)। तो अध्वराणाम् चेतन (यज्ञमार्गांचा जागर्ता) आहे; त्याच्या वृद्धीसाठी ते वंदनपूर्वक प्रशंसा करतात.
Mantra 9
विभावा देवः सुरणः परि क्षितीरग्निर्बभूव शवसा सुमद्रथः । तस्य व्रतानि भूरिपोषिणो वयमुप भूषेम दम आ सुवृक्तिभिः ॥
विभावान देव, सुरण (उत्तम आनंद देणारा) अग्नी आपल्या बळाने सर्व क्षिती/लोकांना परितः व्यापून उभा राहिला आहे—सुमद्रथ, म्हणजे सुमती व ऋत-गतीचा शुभ रथ. हे भूरिपोषिण (बहुपोषक), विपुल वाढ घडविणारी त्याची व्रते/नियम आम्ही आपल्या धामात जवळ जाऊन, सुबद्ध स्तुतिवचने (सुवृक्ती) यांनी अलंकृत करू.
Mantra 10
वैश्वानर तव धामान्या चके येभिः स्वर्विदभवो विचक्षण । जात आपृणो भुवनानि रोदसी अग्ने ता विश्वा परिभूरसि त्मना ॥
हे वैश्वानर, तू आपली धामे/आसन-शक्ती घडविली; त्यांच्यामुळेच तू स्वर्विद्—दीप्त स्वर्गाचा जाणकार—आणि विचक्षण (दूरदर्शी) झालास. जन्मताच तूने भुवने, उभ्या रोधसी (द्यावा-पृथिवी) भरून टाकल्या; हे अग्नी, आपल्या स्व-स्वरूपाने तू या सर्वांना व्यापून त्यांहूनही श्रेष्ठ ठरतोस.
Mantra 11
वैश्वानरस्य दंसनाभ्यो बृहदरिणादेकः स्वपस्यया कविः । उभा पितरा महयन्नजायताग्निर्द्यावापृथिवी भूरिरेतसा ॥
वैश्वानराच्या महान दंसनांमधून तो एक (अग्नी) विशाल होऊन जन्मला—स्वपस्यया (परिपूर्ण कौशल्याने) कवि-ऋषी. दोन्ही पितरांना महिमान्वित करीत अग्नी जन्मास आला—द्यावा व पृथिवी—भूरिरेतस् (बहुबीज, बहुसमृद्धी) यांनी संपन्न.
Vaiśvānara is Agni understood as the universal fire—present for all people and beings—who carries offerings, gives stability to the rite, and supports the order of truth (ṛta).
Agni is the intelligent, protective power that builds and expands the sacrifice, keeps the eternal law from breaking down, and connects Heaven and Earth to bring well-being and abundance.
It can be recited during fire worship (homa/agnihotra-style) as an invocation to kindle clarity and right order, offering ghee or simple oblations while reflecting on Agni as the inner guide.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.