Sukta 31

Mantra 1

अस्माकं मित्रावरुणावतं रथमादित्यै रुद्रैर्वसुभिः सचाभुवा । प्र यद्वयो न पप्तन्वस्मनस्परि श्रवस्यवो हृषीवन्तो वनर्षदः ॥

हे मित्र-वरुणा! आमच्यासाठी या यात्रेच्या रथाला धरा—आदित्य, रुद्र आणि वसू यांच्यासह—जे एकाच संयोगात एकरूप होऊन चालतात. जेव्हा आमच्या श्रवस्यु (यश-इच्छुक) शक्ती आपल्या घरट्या-गृहाभोवती पक्ष्यांसारख्या उड्या मारून पुढे झेपावतात, तेव्हा त्या प्राण-शक्तींच्या हर्षाने हर्षित होवोत आणि विशालात आपले आसन धरोत.

Mantra 2

अध स्मा न उदवता सजोषसो रथं देवासो अभि विक्षु वाजयुम् । यदाशवः पद्याभिस्तित्रतो रजः पृथिव्याः सानौ जङ्घनन्त पाणिभिः ॥

मग खरोखरच, हे एकमत देवहो, आमच्यासाठी त्या रथाला उचलून/पुढे चालवा—जो जनसमूहांमध्ये (विक्षु) बल-समृद्धी (वाज) जिंकणारा आहे. जेव्हा वेगवान शक्ती आपल्या पावलांनी पृथ्वीच्या कड्यावर उठलेली धूळ (रजः) ओलांडतात, तेव्हा त्या हातांनी पुढे प्रहार करून—प्रवास-विजयाचा मार्ग सज्ज करतात.

Mantra 3

उत स्य न इन्द्रो विश्वचर्षणिर्दिवः शर्धेन मारुतेन सुक्रतुः । अनु नु स्थात्यवृकाभिरूतिभी रथं महे सनये वाजसातये ॥

आणि इंद्रही—जो सर्व मानवांसाठी कार्य करणारा (विश्वचर्षणि) आहे—दिव्य मरुत-गणासह, तेजस्वी संकल्प (सुक्रतु) घेऊन, आता आमच्या मागोमाग उभा राहतो; अवृक (द्रोह न करणाऱ्या) रक्षणांसह (ऊतिभिः). महान् लाभासाठी, वाज-प्राप्तीसाठी, तो रथ स्थापन करून दृढ करतो.

Mantra 4

उत स्य देवो भुवनस्य सक्षणिस्त्वष्टा ग्नाभिः सजोषा जूजुवद्रथम् । इळा भगो बृहद्दिवोत रोदसी पूषा पुरंधिरश्विनावधा पती ॥

आणि तो देव—भुवनाचा आधार (सक्षणि) त्वष्टा—ज्ञानी शक्तीं (ग्नाभिः) सोबत, एकरस/एकमन (सजोषा) होऊन, रथाला चालना देतो. इळा, भग, विशाल द्यौ आणि दोन्ही रोदसी, पूषन्, पुरंधि, आणि मग ते दोन स्वामी—अश्विनौ—या सर्व शक्ती आमच्या सुव्यवस्थित गतीत आपापले स्थान धारण करो.

Mantra 5

उत त्ये देवी सुभगे मिथूदृशोषासानक्ता जगतामपीजुवा । स्तुषे यद्वां पृथिवि नव्यसा वचः स्थातुश्च वयस्त्रिवया उपस्तिरे ॥

आणि त्या दोन देव्या—सुभगा, एकदृष्टीची जोडी—उषा व रात्र, ज्या सर्व चल जगताला पुढे नेतात; हे पृथिवी, जेव्हा मी नव्या वचनाने तुमची स्तुती करतो, तेव्हा स्थावर सत्त्व आणि त्रिविध जीवनाच्या पंखयुक्त शक्ती तुझ्या वृद्धीसाठी उपस्तर (शय्यासारखा पाया) होऊन पसरतात.

Mantra 6

उत वः शंसमुशिजामिव श्मस्यहिर्बुध्न्योऽज एकपादुत । त्रित ऋभुक्षाः सविता चनो दधेऽपां नपादाशुहेमा धिया शमि ॥

आणि उशिज् (अग्नी प्रज्वलित करणारे) पुरोहित जसे शंसन करतात तसे मी तुमची स्तुती उच्चारतो—अहि बुध्न्य, अज (अजन्मा) एकपादही; तसेच त्रित, ऋभुक्षन् आणि सविता आमच्यासाठी ते स्थापन करतात; आणि अपाम् नपात, आशु-हेम (वेगवान-स्वर्णिम), धिया (चेतना/विचार) मध्ये शमि—शांती व सम्यक् स्थैर्य—धारण करतो.

Mantra 7

एता वो वश्म्युद्यता यजत्रा अतक्षन्नायवो नव्यसे सम् । श्रवस्यवो वाजं चकानाः सप्तिर्न रथ्यो अह धीतिमश्याः ॥

ही वचने मी तुमच्यासाठी घडवून, उचलून, पुढे मांडतो, हे यजनीय शक्तींनो; ऋषींनी त्यांना नव्याने समरसतेत घडविले आहे. श्रवस् (यश-प्रेरित मान्यता) इच्छित आणि वाज (बल-समृद्धी) आकांक्षित ठेवून, आपण ती धीति (प्रेरित विचार) प्राप्त करू—जशी रथास योग्य, सुयोजित अश्व—प्रवासाच्या मार्गावर वेगवान.