स कथं देवपत्नीगः श्मशानाशुभचेष्टितः । तस्माद्द्विज सदाचारो निषेव्यो विधिना विधिः ॥ ४७ ॥
sa kathaṃ devapatnīgaḥ śmaśānāśubhaceṣṭitaḥ | tasmāddvija sadācāro niṣevyo vidhinā vidhiḥ || 47 ||
जो देवपत्नींचा संग करतो, तो स्मशानातील अशुभ चेष्टांत कसा गुंतेल? म्हणून, हे द्विजा, सदाचाराचे पालन कर आणि विधी विधिपूर्वक कर।
Narada (teaching in a dharma-instruction context; traditionally within Narada–Sanatkumara dialogue flow)
Vrata: none
Rasa: {"primary_rasa":"shanta (peace)","secondary_rasa":"bhayanaka (fear)","emotional_journey":"Disquiet at inauspicious conduct (śmaśāna practices), resolving into calm prescriptive clarity: follow sadācāra and perform rites by proper rule."}
It emphasizes that spiritual life must be grounded in sadācāra (right conduct) and regulated vidhi (scriptural procedure), warning against adopting impure, inauspicious practices that contradict dharma.
By insisting on disciplined, rule-based practice, it supports bhakti as a pure and sattvic path—devotion is strengthened when one avoids adharmic environments and follows prescribed dharmic conduct.
It points to Kalpa (ritual procedure) and Dharma-vidhi—performing rites exactly “according to rule” (vidhinā), which is a core application of Vedic ritual science.