The Exposition of the Maheśa Mantra
Mahēśa-mantra-prakāśana
किरीटार्पितबालेंदून्पद्मस्थान्भूषणान्वितान् । त्रिनेत्राञ्छूलवज्रास्त्रचापहस्तान्मनोरमान् ॥ २८ ॥
kirīṭārpitabāleṃdūnpadmasthānbhūṣaṇānvitān | trinetrāñchūlavajrāstracāpahastānmanoramān || 28 ||
मनोहर देवता दिसले—ज्यांच्या मुकुटांवर बालचंद्र अर्पित होता, जे कमळासनावर विराजमान, भूषणांनी विभूषित, त्रिनेत्र आणि हातात शूल, वज्रास्त्र व धनुष्य धारण करणारे होते.
Narada (narrating within the dialogue tradition to the Sanatkumara brothers)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhakti
It emphasizes sacred darśana through precise divine iconography—crown, crescent, lotus-seat, and weapons—guiding the mind to steadiness and reverence in contemplation.
By describing attractive and awe-inspiring divine forms, it supports bhakti through dhyāna (devotional visualization), making devotion concrete via recognizable attributes.
The verse reflects technical dhyāna-lakṣaṇa (iconographic markers) used in ritual and recitation traditions—supporting correct visualization and liturgical precision within Purāṇic practice.