Adhyaya 28 — Madalasa's Teaching IV
पितृदेवातिथिज्ञातिभुक्तशेषं स्वयं नरः ।
भुञ्जीत च समं भृत्यैर्यथाविभवमादृतः ॥
pitṛdevātithijñātibhuktaśeṣaṃ svayaṃ naraḥ /
bhuñjīta ca samaṃ bhṛtyair yathāvibhavam ādṛtaḥ //
पितर, देव, अतिथी आणि बंधुजन यांनी भोजन केल्यानंतर जे उरेल ते मनुष्याने स्वतः खावे; आणि आपल्या सामर्थ्यानुसार सेवकांबरोबर समभागाने वाटून घ्यावे।
{ "primaryRasa": "dharma", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The householder’s consumption is ethically last: one eats after fulfilling obligations to sacred and social recipients. Fair sharing with servants is explicitly dharmic, not optional generosity.
Ācāra-dharma guidance; not a pancalakṣaṇa cosmological-historical unit.
Eating last symbolizes ego-restraint. ‘Remnant’ (śeṣa) becomes sanctified when preceded by offerings—turning ordinary sustenance into prasāda-like intake.