Shloka 23
Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
शब्दरूपरसस्पर्शान् सह गन्धेन केवलान् । नात्यर्थमुपसेवेत श्रेयसो$र्थी कथंचन
śabda-rūpa-rasa-sparśān saha gandhena kevalān | nātyartham upaseveta śreyaso'rthī kathaṃcana ||
नारद म्हणाले—ज्याला श्रेय हवे आहे, त्याने शब्द, स्पर्श, रूप, रस आणि गंध—या इंद्रियविषयांचा कोणत्याही प्रकारे अति उपभोग करू नये. परम कल्याणाच्या साधकासाठी अति-भोगापासून संयम हाच धर्म व साधनेचा रक्षक आहे.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches moderation and restraint: a person aiming at śreyas (lasting welfare) should not overindulge in the five sense-objects (sound, touch, form, taste, smell), because excessive sensory pursuit obstructs ethical steadiness and inner progress.
In the Śānti Parva’s instruction-oriented setting, Nārada is delivering counsel on right conduct. Here he emphasizes sense-discipline as a practical rule for one who seeks the highest good.