Previous Verse
Next Verse

Shloka 14

श्वेतमुनिना कालस्य निग्रहः (मृत्युञ्जय-भक्ति-प्रसादः)

ततो निशम्य कुपितस् तीक्ष्णदंष्ट्रो भयङ्करः श्रुत्वा श्वेतस्य तद्वाक्यं पाशहस्तो भयावहः

tato niśamya kupitas tīkṣṇadaṃṣṭro bhayaṅkaraḥ śrutvā śvetasya tadvākyaṃ pāśahasto bhayāvahaḥ

ते ऐकून तो क्रुद्ध झाला—तीक्ष्ण दातांचा, भयङ्कर। श्वेताचे वचन ऐकताच पाशहस्त तो भयावह अधिकच भयंकर झाला।

tataḥthen/thereupon
tataḥ:
niśamyahaving heard
niśamya:
kupitaḥenraged
kupitaḥ:
tīkṣṇa-daṃṣṭraḥsharp-fanged
tīkṣṇa-daṃṣṭraḥ:
bhayaṅkaraḥfear-causing/terrible
bhayaṅkaraḥ:
śrutvāhaving heard
śrutvā:
śvetasyaof Śveta
śvetasya:
tad-vākyamthose words/that statement
tad-vākyam:
pāśa-hastaḥwith a noose in hand
pāśa-hastaḥ:
bhayāvahaḥbringing fear/dreadful
bhayāvahaḥ:

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)