मदनदाहः — पार्वतीतपः, स्वयंवरलीला, देवस्तम्भनं, दिव्यचक्षुर्दानम्
स्तम्भिता देवदेवेन तथान्ये च दिवौकसः शिरः प्रकम्पयन् विष्णुश् चक्रम् उद्यम्य संस्थितः
stambhitā devadevena tathānye ca divaukasaḥ śiraḥ prakampayan viṣṇuś cakram udyamya saṃsthitaḥ
देवदेवाने स्तंभित केल्यामुळे इतर दिवौकसही जड झाले. तेव्हा विष्णू—आश्चर्याने शिर हलवत—चक्र उचलून सज्ज उभा राहिला।
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)