मदनदाहः — पार्वतीतपः, स्वयंवरलीला, देवस्तम्भनं, दिव्यचक्षुर्दानम्
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे मदनदाहो नामैकाधिकशततमो ऽध्यायः सूत उवाच तपसा च महादेव्याः पार्वत्या वृषभध्वज प्रीतिश् च भगवाञ्छर्वो वचनाद्ब्रह्मणस्तदा
iti śrīliṅgamahāpurāṇe pūrvabhāge madanadāho nāmaikādhikaśatatamo 'dhyāyaḥ sūta uvāca tapasā ca mahādevyāḥ pārvatyā vṛṣabhadhvaja prītiś ca bhagavāñcharvo vacanādbrahmaṇastadā
अशा प्रकारे श्रीलिंगमहापुराणाच्या पूर्वभागात ‘मदनदाह’ नावाचा एकशे-दुसरा अध्याय (आरंभ होतो). सूत म्हणाले—हे वृषभध्वज! महादेवी पार्वतीच्या तपस्येमुळे आणि नंतर ब्रह्माच्या विनंतीवचनामुळे भगवान शर्व प्रसन्न झाले.
Suta