मुनय ऊचुः तव वक्त्राब्धिसंभूतम् अमृतं वाङ्मयं मुने पिबतां नो द्विजश्रेष्ठ न तृप्तिर् इह दृश्यते //
येथे अध्याय २३६ आरंभ होतो; श्लोक क्रमांक १ असा निर्देश आहे, पण मूळ पाठ नाही।