धीमांश् चायं न भवति नृप एवं हि जायते षोडशी तु कला सूक्ष्मा स सोम उपधार्यताम् //
'मी हे शाश्वत, ध्रुव आणि अक्षर ब्रह्म आहे' असे जाणून, विद्वान पुरुष देहाचा त्याग करतो, ज्याप्रमाणे आकाश फुटलेल्या मडक्यातून वेगळे होते.