Adhyaya 179: Enumeration of Ritual Offenses and Their Expiations; The Sacred Merit of Saukara and Mathurā Pilgrimage

Verse 1

धरण्युवाच ॥ तवापराधाद्देवेश वर्ज्योऽयं वैष्णवेन च ॥ विनापराधो मनुजः सापराधश्च जायते ॥

ധരണി പറഞ്ഞു—ഹേ ദേവേശാ! നിനക്കുള്ള അപരാധം മൂലം ഈയാൾ വൈഷ്ണവനാലും വर्ज്യനാണ്. അപരാധമില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ അപരാധം കൊണ്ടുതന്നെ അപരാധിയാകുന്നു।

Verse 2

कर्मणाचरणेनैव करणेन जुगुप्सितः ॥ तच्च पूजाफलं सर्वं ज्ञायते तद्वदस्व मे ॥

കർമ്മം മൂലം—അതിന്റെ ആചരണത്താലും ഉപകരണത്താലും—മനുഷ്യൻ നിന്ദ്യനാകുന്നു; അതിനാൽ പൂജാഫലം മുഴുവനും ബാധിക്കപ്പെടുന്നു. അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരുക।

Verse 3

श्रीवराह उवाच ॥ कर्मणा मनसा वाचा ये पापरुचयो जनाः ॥ भक्षणं दन्तकाष्ठस्य राजान्नस्य तु भोजनम् ॥

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു—കർമ്മം, മനസ്, വാക്ക് എന്നിവയിൽ പാപരുചിയുള്ളവർ (അനുചിതമായി) ദന്തകാഷ്ഠം ഭക്ഷിക്കുകയും രാജാന്നം ഭോജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു।

Verse 4

मैथुनं शवसंस्पर्शं पुरीषोत्सर्गमेव च ॥ सूतकीउदक्याप्रेक्षा च स्पर्शनं मेहनं तथा ॥

(ഇവയിൽ) മൈഥുനം, ശവസ്പർശം, മലവിസർജനം, സൂതകി/ഉദക്യാവസ്ഥയിലുള്ള സ്ത്രീയെ നോക്കുക, (അത്തരം സാഹചര്യത്തിൽ) സ്പർശിക്കുക, കൂടാതെ മൂത്രവിസർജനവും ഉൾപ്പെടുന്നു।

Verse 5

अभाष्य भाषणं चैव पिण्याकस्य च भक्षणम् ॥ रक्तपारक्यमलिनवस्त्रधारित्वनीलिजम् ॥

പറയരുതാത്തത് പറയുക, പിണ്യാകം (എണ്ണക്കട്ടി/തേങ്ങാപ്പിണ്ണാക്ക്) ഭക്ഷിക്കുക; കൂടാതെ രക്തബന്ധ അശൗചം, പരകീയസംഗം, മലിനവസ്ത്രധാരണം, നീലി (ഇൻഡിഗോ) സംബന്ധമായ അശുദ്ധി—ഇവയും ദോഷങ്ങളാണ്.

Verse 6

गुरोश्चालीकनिर्बन्धः पतितान्नस्य भक्षणम् ॥ अभक्ष्य भक्षणं चैव तण्डुलीयविभीतकम् ॥

ഗുരുവിനെതിരെ കള്ളആരോപണം/അനാവശ്യ നിർബന്ധം, പതിതന്റെ (ആചാരഭ്രഷ്ടന്റെ) അന്നം ഭക്ഷിക്കൽ, അഭക്ഷ്യം ഭക്ഷിക്കൽ; കൂടാതെ തണ്ഡുലീയവും വിഭീതകവും മുതലായവയും ഇവിടെ നിഷിദ്ധപട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു—ഇവ ദോഷങ്ങൾ.

Verse 7

अदानं तुवरान्नस्य जालपादवराकयोः ॥ भक्षणं देवतागारे सोपानत्कोपसर्पणम् ॥

തുവരാ-അന്നം ദാനം ചെയ്യാതിരിക്കുക, ജാല-, പാദ-, വരാക മുതലായവ ഭക്ഷിക്കുക; കൂടാതെ ദേവാലയത്തിൽ സോപാനം (പടികൾ) വരെ അനുചിതമായി സമീപിക്കുക/നടക്കുക—ഇവയും ഇവിടെ ദോഷങ്ങളായി പറയുന്നു.

Verse 8

तथैव देवपूजायां निषिद्धकुसुमार्च्चनम् ॥ अनुत्तार्य च निर्माल्यं पूजा क्षीणान्धकारयोः ॥

ദേവപൂജയിൽ നിഷിദ്ധ പുഷ്പങ്ങളാൽ അർച്ചന ചെയ്യുന്നത് ദോഷം; നിർമ്മാല്യം (ഉപയോഗിച്ച/വാടിയ മാല-അവശിഷ്ടം) നീക്കാതെ പൂജ ചെയ്യുന്നതും ദോഷം; കൂടാതെ ക്ഷീണ-അന്ധകാരം (മന്ദപ്രകാശം/ഇരുട്ട്) അവസ്ഥയിലെ പൂജയും നിയമപരമായ വിഷയമായി പരാമർശിക്കുന്നു.

Verse 9

पानं सुराया देवस्य अन्धकारे प्रबोधनम् ॥ तावत्कर्मार्च्चने विष्णोरनमस्करणं तथा

സുരാപാനം, അന്ധകാരത്തിൽ ദേവനെ പ്രബോധിപ്പിക്കൽ (എഴുന്നേൽപ്പിക്കൽ), കൂടാതെ വിഷ്ണുവിന്റെ അർച്ചനകർമ്മത്തിൽ നമസ്കാരം ചെയ്യാതിരിക്കുക—ഇവ പൂജാദോഷങ്ങളായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

Verse 10

दूरस्थो न नमस्कारं कुर्यात्पूजा तु राक्षसी ॥ एकरात्रं द्विरात्रं वा त्रिरात्रं स्नानमेव च ॥ सवासाः पञ्चगव्याशी मलसंवस्त्रकं क्रमात् ॥ नीलिरक्षापनॊदार्थं गोमयेन प्रघर्षणम् ॥ प्राजापत्येन शुद्धिः स्यान्नीलिवस्त्रस्य धारणात्

ദൂരസ്ഥനായവൻ നമസ്കാരം ചെയ്യരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്ത പൂജ ‘രാക്ഷസീ’ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഒരു, രണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന് രാത്രികൾ സ്നാനം ചെയ്യണം. വസ്ത്രധാരിയായി പഞ്ചഗവ്യം സേവിച്ച് മലിനവസ്ത്രം ക്രമമായി ശുദ്ധീകരിക്കണം. ‘നീലീ’ ദോഷം നീക്കാൻ ഗോമയത്തോടെ ഘർഷണം ചെയ്യണം. നീലീ മങ്ങിയ വസ്ത്രധാരണത്തിന് പ്രാജാപത്യ വ്രതം കൊണ്ടു ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു.

Verse 11

चान्द्रायणद्वयं कुर्याद्गुरोः क्षयितमुत्तमम् ॥ चान्द्रायणं पराकं च पतितान्नस्य भक्षणात्

ഗുരുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്ഷയിത/ഉപഭുക്ത ദോഷത്തിന് ഉത്തമ പ്രായശ്ചിത്തമായി ദ്വി-ചാന്ദ്രായണം ചെയ്യണം. പതിതന്റെ അന്നം ഭക്ഷിച്ചാൽ ചാന്ദ്രായണവും പരാകവും രണ്ടും ചെയ്യണം.

Verse 12

चान्द्रायणं पराकं च प्राजापत्यं तथैव च ॥ गोप्रदानं च भोज्यं च अभक्ष्यस्य च भक्षणे

അഭക്ഷ്യമായ (നിഷിദ്ധ) വസ്തു ഭക്ഷിച്ചാൽ ചാന്ദ്രായണം, പരാകം, പ്രാജാപത്യം എന്നീ വ്രതങ്ങൾ ചെയ്യണം; കൂടാതെ ഗോദാനം നടത്തുകയും അന്നദാനം/ഭോജനവും നൽകുകയും വേണം.

Verse 13

उपवासस्तु पञ्चाहं पञ्चगव्येन शुद्ध्यति ॥ सोपानत्कश्चरेत्पाद कॄच्छ्रस्य द्विरभोजनम्

അഞ്ചുദിവസത്തെ ഉപവാസം പഞ്ചഗവ്യംകൊണ്ട് ശുദ്ധി/സമ്പൂർണ്ണത പ്രാപിക്കുന്നു. കൃച്ഛ്ര വ്രതത്തിന്റെ ‘പാദം’ (ചതുർത്ഥഭാഗം) സോപാനത്കമായി, വിധിപ്രകാരം ദിവസത്തിൽ രണ്ടുതവണ ഭോജനം ചെയ്ത് ആചരിക്കണം.

Verse 14

पुष्पाभावेऽर्च्चनं स्नानं देवस्पर्शं च कारयन् ॥ अनिर्माल्यनमस्कारं स्नानं पञ्चामृतॆन तु

പുഷ്പം ഇല്ലെങ്കിൽ സ്നാനത്തിലൂടെ അർച്ചന നടത്തുകയും ദേവനെ (വിധിപൂർവം) സ്പർശിക്കുകയും വേണം. നിർമ്മാല്യം (മാലാ-പ്രസാദം) നീക്കാതെ നമസ്കരിച്ചാൽ പഞ്ചാമൃതസ്നാനം വിധേയമാണ്.

Verse 15

सुरापाने द्विजातीनां चान्द्रायणचतुष्टयम् ॥ तथैव द्वादशाब्दं तु प्राजापत्यत्रयं चरेत्

ദ്വിജന്മാർ സുരാപാനം ചെയ്താൽ നാല് ചാന്ദ്രായണ വ്രതങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ പന്ത്രണ്ടു വർഷത്തെ നിയമാനുഷ്ഠാനം നടത്തി മൂന്ന് പ്രാജാപത്യ പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളും ആചരിക്കണം।

Verse 16

ब्रह्मकूर्च्चेन शुद्धिः स्याद्गोप्रदानत्रयेण च ॥ त्रयाणामेकरात्रेण पञ्चामृतनिषेवणात्

ബ്രഹ്മകൂർച്ച വ്രതത്തിലൂടെയും മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഗോദാനം ചെയ്‌താലും ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു; ഈ മൂന്നു സാഹചര്യങ്ങളിലും ഒരു രാത്രിവ്രതം പാലിച്ച് പഞ്ചാമൃതം സേവിച്ചതാൽ ശുദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 17

मुच्यते त्वपराधैस्तु तथा विष्णोः स्तवं पठन् ॥ एतत्ते कथितं गुह्यं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

അത്തരം അപരാധങ്ങളിൽ നിന്നുമേയും വിഷ്ണുസ്തവം പാരായണം ചെയ്‌താൽ മോചനം ലഭിക്കുന്നു. ഈ ഗുഹ്യോപദേശം നിനക്കു പറഞ്ഞു; ഇനി എന്താണ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?

Verse 18

मुहूर्तमात्रे सा देवी संज्ञां प्राप्येदमब्रवीत् ॥ अपराधे कृते देव सूतकी हि प्रजायते

ഒരു മുഹൂർത്തം മാത്രത്തിൽ ആ ദേവി ബോധം പ്രാപിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു— “ഹേ ദേവാ! അപരാധം ചെയ്താൽ സൂതക (അശൗച) അവസ്ഥ തീർച്ചയായും ജനിക്കുന്നു.”

Verse 19

प्रायश्चित्तानि भूरीणि कृतानि तु नरैः सदा ॥ तेन मे मनसो मोहः दुःखदो यः समभ्ययात् ॥

“മനുഷ്യർ എപ്പോഴും അനവധി പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സിൽ ദുഃഖം നൽകുന്ന മോഹം വന്നുചേർന്നു.”

Verse 20

अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र येन त्वं नृषु तुष्यसि ॥ पूजितः सफलश्चासि अपराधविशोधनम् ॥

ഇവിടെ ഏതെങ്കിലും ഉപായമുണ്ടോ? അതിലൂടെ നിങ്ങൾ മനുഷ്യരിൽ പ്രസന്നനാകുന്നു—പൂജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഫലപ്രദനാകുന്നു, അപരാധങ്ങളുടെ ശോധനയും സംഭവിക്കുന്നു?

Verse 21

श्रीवराह उवाच ॥ संवत्सरस्य मध्ये तु तीर्थे सौकरवे मम ॥ कृतोपवासः स्नानेन गङ्गायां शुद्धिमाप्नुयात् ॥

ശ്രീവരാഹൻ അരുളിച്ചെയ്തു: വർഷത്തിനുള്ളിൽ എന്റെ സൗകരവ തീർത്ഥത്തിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ ഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്‌താൽ ശുദ്ധി പ്രാപിക്കും.

Verse 22

मथुरायां तथाप्येवं सापराधः शुचिर्भवेत् ॥ अनयोस्तीर्थयोरेवं यः सेवेत सकृन्नरः ॥

അതുപോലെ മഥുരയിലും, അപരാധമുള്ളവനും ശുചിയാകാം. ഇങ്ങനെ ഈ രണ്ടു തീർത്ഥങ്ങളെയും ഒരിക്കൽപോലും സേവിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ…

Verse 23

सहस्रजन्मसु कृतानपराधाञ्जहाति सः ॥ स्नानात्पानात्तथा ध्यानात्कीर्तनाद्धारणात्तथा ॥

…അവൻ ആയിരം ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത അപരാധങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു—സ്നാനത്തിലൂടെ, തീർത്ഥജലം പാനം ചെയ്‌തുകൊണ്ട്, ധ്യാനത്തിലൂടെ, കീർത്തനത്തിലൂടെ, ധാരണയിലൂടെയും.

Verse 24

श्रवणान्मननाच्चैव दर्शनाद्याति पातकम् ॥ पृथिव्युवाच ॥ मथुरा सूकरं चैव द्वावेतौ तव वल्लभौ ॥

ശ്രവണത്തിലൂടെയും, മനനത്തിലൂടെയും, ദർശനത്തിലൂടെയും പാപം അകന്നുപോകുന്നു. പൃഥിവി പറഞ്ഞു: മഥുരയും സൂകരവും—ഈ രണ്ടും നിങ്ങള്ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവയാണ്.

Verse 25

विशिष्टमनयोः किं च सत्यं ब्रूहि सुरेश्वर ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पृथिव्यां यानि तीर्थानि आसमुद्रसरांसि च ॥

“ഈ രണ്ടിന്റെയും പ്രത്യേകത എന്ത്? ഹേ ദേവേശ്വരാ, സത്യം പറയുക.” ശ്രീവരാഹൻ അരുളിച്ചെയ്തു—“ഭൂമിയിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, സമുദ്രം വരെ ഉള്ള തടാകങ്ങളും ജലാശയങ്ങളും…”

Verse 26

कुब्जाम्रकं प्रशंसन्ति सदा मद्भावभाविताः ॥ तस्मात्कोटिगुणं गुह्यं सौकरतीर्थमुत्तमम् ॥

എന്റെ ഭാവഭക്തിയിൽ നിറഞ്ഞവർ സദാ കുബ്ജാമ്രകത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഉത്തമമായ സൗകരതീർത്ഥം ഗുഹ്യവും കോടിഗുണം ശ്രേഷ്ഠഫലദായകവുമാണ്.

Verse 27

गुह्याद्गुह्यतरं पुण्यं माथुरं मम मण्डलम् ॥ फलं परार्द्धगुणितं सिततीर्थान्न संशयः ॥

ഗുഹ്യത്തേക്കാളും ഗുഹ്യതരമായ പുണ്യമയമായ മാഥുരമണ്ഡലം എന്റെ തന്നെ മണ്ഡലമാണ്. അതിന്റെ ഫലം പരാർദ്ധഗുണിതം; സീതാതീർത്ഥത്തേക്കാളും മേലാണ്—സംശയമില്ല.

Verse 28

अटित्वा सर्वतीर्थानि कुब्जाम्रादीनि नित्यशः ॥ अघं विनश्यते क्षिप्रं मथुरामागतस्य च ॥

കുബ്ജാമ്രക മുതലായ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും നിത്യമായി സന്ദർശിച്ചാലും, മഥുരയിൽ എത്തിയവന്റെ പാപം വേഗത്തിൽ നശിക്കുന്നു.

Verse 29

विश्रमणाच्च विश्रान्तिस्तेन संज्ञा वरा मम ॥ सारात्सारतरं स्नानं गुह्यानां गुह्यमुत्तमम्

വിശ്രമിക്കുന്നതിൽ നിന്നാണ് വിശ്രാന്തി ലഭിക്കുന്നത്; അതിനാൽ അതാണ് എന്റെ ശ്രേഷ്ഠ നാമം. ഈ സ്നാനം സാരങ്ങളിൽ സാരതരം—ഗുഹ്യങ്ങളിൽ പരമഗുഹ്യവും ഉത്തമവും.

Verse 30

गतिरन्वेषणीयानां मथुरा परमा गतिः ॥ कुब्जाम्रके सौकरे च मथुरायां विशेषतः

സാധകർ അന്വേഷിക്കേണ്ട പരമഗതി മഥുരയാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് കുബ്ജാമ്രകത്തിലും സൗകരത്തിലും, പ്രത്യേകമായി മഥുരയിൽ തന്നെ.

Verse 31

विना सांख्येन योगेन मुच्यते नात्र संशयः ॥ या गतिर्योगयुक्तस्य ब्राह्मणस्य मनीषिणः

സാംഖ്യവും യോഗവും കൂടാതെ മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല—ഇതിൽ സംശയമില്ല. യോഗയുക്തനായ പ്രാജ്ഞ ബ്രാഹ്മണന് ലഭിക്കുന്ന പരമഗതി—

Verse 32

सा गतिस्त्यजतः प्राणान्मथुरायां न संशयः ॥ एतत्ते कथितं सारं मया सत्येन सुव्रते ॥ न तीर्थं मथुराया हि न देवः केशवात्परः

മഥുരയിൽ പ്രാണൻ ത്യജിക്കുന്നവനും അതേ പരമഗതി സംശയമില്ലാതെ പ്രാപിക്കുന്നു. ഹേ സുവ്രതേ, ഈ സാരം ഞാൻ സത്യത്തോടെ പറഞ്ഞു: മഥുരയ്‌ക്ക് തുല്യമായ തീർത്ഥമില്ല; കേശവനേക്കാൾ ഉയർന്ന ദേവനും ഇല്ല.

Verse 33

अपराधास्त्रयस्त्रिंशत्समाख्याता मया धरे ॥ एभिर्युक्तस्तु पुरुषो विष्णुं नैव प्रपश्यति

ഹേ ധരേ, ഞാൻ മുപ്പത്തിമൂന്ന് അപരാധങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. ഇവയാൽ യുക്തനായ മനുഷ്യൻ വിഷ്ണുവിനെ യഥാർത്ഥമായി ദർശിക്കുകയില്ല.

Verse 34

पुनः पुनरुवाचेदं देवदेवो जनार्दनः ॥ मोहङ्गता तु शृणुते नष्टसंज्ञेव लक्ष्यते

ദേവദേവനായ ജനാർദനൻ ഇതു വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു. എങ്കിലും മോഹഗ്രസ്തൻ കേൾക്കുമ്പോഴും ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ തോന്നുന്നു.

Verse 35

एकाहं मार्गशीर्ष्यां च द्वादश्यां सितवैष्णवम् ॥ गङ्गासागरिकं नाम पुराणेषु च पठ्यते

മാർഗശീർഷ മാസത്തിലെ ഏകാദശിയും ശുക്ല ദ്വാദശിയും വൈഷ്ണവ വ്രതമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു; ‘ഗംഗാ-സാഗരികം’ എന്ന നാമവും പുരാണങ്ങളിൽ വായിക്കപ്പെടുന്നു।