Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 67
पूर्वतः पृष्ठभागो हि दक्षिणोत्तरमध्यमः । तस्यां पुर्य्यां महाभाग नाम्ना विष्णुर्हरिः स्वयम् । पूर्वंदृष्टप्रभावोऽसौ प्राधान्येन वसत्यपि
pūrvataḥ pṛṣṭhabhāgo hi dakṣiṇottaramadhyamaḥ | tasyāṃ puryyāṃ mahābhāga nāmnā viṣṇurhariḥ svayam | pūrvaṃdṛṣṭaprabhāvo'sau prādhānyena vasatyapi
കിഴക്കുവശത്ത് അതിന്റെ പൃഷ്ഠഭാഗം; മദ്ധ്യഭാഗം തെക്കും വടക്കും ഇടയിലാണ്. ഹേ മഹാഭാഗാ! ആ പുരിയിൽ സ്വയം ഹരി—വിഷ്ണു—‘വിഷ്ണു’ എന്ന നാമത്താൽ വസിക്കുന്നു. പുരാതനകാലം മുതൽ ദർശിതമായ മഹിമയുള്ള അവൻ അവിടെ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യത്തോടെ വിരാജിക്കുന്നു.
Agastya (contextual; until explicit speaker change at 68)
Tirtha: Viṣṇu (Ayodhyā-sthāna under the name ‘Viṣṇu’)
Type: kshetra
Listener: Vyāsa
Scene: A schematic sacred map of Ayodhyā shows east as the ‘back’ and a central corridor; within the city a radiant Viṣṇu-Hari presence is enthroned, signifying ancient, proven potency and special eminence.
FAQs
A kṣetra becomes supremely sacred where the Lord is believed to abide with prādhānya (special eminence), making devotion and remembrance there especially potent.
Ayodhyā is glorified as a place where Hari (Viṣṇu) dwells prominently, with a traditionally known sacred power.
No explicit rite is given; the verse emphasizes divine presence and the city’s sacred configuration.