Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 28
कदाचिन्नैव जानाति न शृणोति न पश्यति । दैत्यानां दानवानां च राक्षसानां ददाति यः
kadācinnaiva jānāti na śṛṇoti na paśyati | daityānāṃ dānavānāṃ ca rākṣasānāṃ dadāti yaḥ
ചിലപ്പോൾ അവൻ അറിയുന്നില്ല, കേൾക്കുന്നില്ല, കാണുന്നില്ല; എങ്കിലും ദൈത്യന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും പോലും വരം നൽകുന്നവൻ അവൻ തന്നെയാണ്॥
Deductive (Vastrāpatha-kṣetra-māhātmya narrative voice describing Śiva’s inscrutable grace)
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Śiva in ascetic calm, eyes half-closed (as if not seeing), yet extending a boon-granting hand toward kneeling Daityas/Dānavas/Rākṣasas; the contrast highlights grace beyond perception.
FAQs
Divine grace can appear paradoxical: even those deemed hostile (asuras) may receive boons, underscoring the Lord’s sovereignty beyond human judgment.
Vastrāpatha-kṣetra in the Prabhāsa-khaṇḍa, where Śiva’s greatness is narrated as part of the site’s māhātmya.
None; the verse emphasizes theology and narrative motifs of boon-bestowal.