Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 65
भद्र उवाच । पृथिवी वसुसंपूर्णा सागरेण तु वेष्टिता । मंडिता नगरैर्ग्रामैः सुरैः परपुरंजय
bhadra uvāca | pṛthivī vasusaṃpūrṇā sāgareṇa tu veṣṭitā | maṃḍitā nagarairgrāmaiḥ suraiḥ parapuraṃjaya
ഭദ്രൻ പറഞ്ഞു—ഹേ പരപുരഞ്ജയ! ഭൂമി ധനസമ്പത്താൽ സമ്പൂർണ്ണവും സമുദ്രം ചുറ്റിപ്പറ്റിയതുമാണ്; നഗരങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും ദേവഗണവും അതിനെ ശോഭിപ്പിക്കുന്നു.
Bhadra
Listener: ‘Parapuraṃjaya’ (epithet of the interlocutor)
Scene: Bhadra begins a grand description: the earth encircled by the ocean, studded with cities and villages, and subtly suffused with divine beings—like a sacred map coming alive.
FAQs
Tīrtha narratives begin within a sacred cosmic order: the world is divinely structured and spiritually inhabited.
This verse sets a universal frame before narrowing to the specific Prabhāsa/Vastrāpatha region.
None; it is introductory cosmographical description.