Adhyaya 95

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे लिंगं मृत्युञ्जयेश्वरम् । तस्यैव वह्नि कोणस्थं धनुषां दशके स्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ വരാരോഹേ! തുടർന്ന് ‘മൃത്യുഞ്ജയേശ്വര’ എന്ന ലിംഗത്തിലേക്ക് പോകണം. അത് അതേ സ്ഥലത്തിന്റെ അഗ്നികോണത്തിൽ (തെക്കുകിഴക്ക്) പത്ത് ധനു ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു।

Verse 2

पश्चिमे सागरादित्यात्स्थितं धनुश्चतुष्टये । पापघ्नं सर्वजन्तूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि

സാഗരാദിത്യന്റെ പടിഞ്ഞാറ് അത് നാല് ധനു ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ദർശനത്താലും സ്പർശത്താലും അത് എല്ലാ ജീവികളുടെയും പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 3

पूर्वे युगे समाख्यातं नाम नन्दीश्वरेति च । यत्र तप्तं तपो घोरं नन्दिनाम्ना गणेन मे

പൂർവയുഗത്തിൽ ഇത് ‘നന്ദീശ്വര’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. അവിടെ എന്റെ ഗണനായ നന്ദിൻ ഭയങ്കര തപസ്സു ചെയ്തു.

Verse 4

प्रतिष्ठाप्य महालिंगं नित्यं पूजापरेण च । तत्र जप्तो महामन्त्रो मृत्युञ्जय इति श्रुतः

മഹാലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ച് അദ്ദേഹം നിത്യവും ഭക്തിപൂർവം പൂജിച്ചു. അവിടെ ജപിക്കപ്പെടുന്ന മഹാമന്ത്രം ‘മൃത്യുഞ്ജയ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്.

Verse 5

कोटीनां नियुतं देवि ततस्तुष्टो महेश्वरः । ददौ गणेशतां तस्य मुक्तिं सामीप्यगां तथा

ദേവീ, കോടി-നിയുതം പൂർത്തിയായപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ പ്രസന്നനായി. അവന് ശിവഗണത്വവും, ഭഗവാന്റെ സാമീപ്യം നൽകുന്ന മുക്തിയും ദാനമായി നൽകി.

Verse 6

मृत्युञ्जयेन मन्त्रेण तस्य तुष्टो यतो हरः । तेन मृत्युञ्जयेशेति ख्यातं लिंगं धरातले

മൃത്യുഞ്ജയ മന്ത്രത്തിലൂടെ ഹരൻ (ശിവൻ) അവനിൽ പ്രസന്നനായി. അതിനാൽ ആ ലിംഗം ഭൂമിയിൽ ‘മൃത്യുഞ്ജയേശ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായി.

Verse 7

यस्तं पूजयते भक्त्या पश्येद्वा भावितात्मवान् । नाशयेत्तस्य पापानि सप्तजन्मार्जितान्यपि

ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ അതിനെ പൂജിക്കുകയോ, ശുദ്ധഭാവത്തോടെ ദർശിക്കുകയോ ചെയ്താൽ—അവന്റെ ഏഴ് ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങളും (ഭഗവാൻ) നശിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 8

स्नापयेत्पयसा लिंगं दध्ना घृतयुतेन च । मधुनेक्षुरसेनैव कुंकुमेन विलेपयेत्

ലിംഗത്തെ പാലാൽ സ്നാപിപ്പിക്കണം; നെയ്യ് ചേർത്ത തൈരാൽ കൂടി അഭിഷേകം ചെയ്യണം. തുടർന്ന് തേനും കരിമ്പിൻ നീരും കൊണ്ട് സ്നാനം ചെയ്ത് കുങ്കുമം ലേപിക്കണം.

Verse 9

कर्पूरोशीर मिश्रेण मृगनाभिरसेन च । चन्दनेन सुगन्धेन पुष्पैः संपूजयेत्ततः

അതിനുശേഷം സുഗന്ധചന്ദനം, കർപ്പൂരം-ഉശീര മിശ്രിതം, മൃഗനാഭി (കസ്തൂരി) രസം, കൂടാതെ പുഷ്പങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ലിംഗത്തെ സമ്പൂജിക്കണം.

Verse 10

दद्याद्धूपं पुरो देवि ततो देवस्य चागुरुम् । वस्त्रैः संपूज्य विविधैरात्मवित्तानुसारतः

ഹേ ദേവീ, ആദ്യം ധൂപം അർപ്പിക്കണം; തുടർന്ന് ദേവനു സുഗന്ധമുള്ള അഗരു സമർപ്പിക്കണം. സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച് വിവിധ വസ്ത്രങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം.

Verse 11

नैवेद्यं परमान्नं च दत्त्वा दीपसमन्वितम् । अष्टांगं प्रणिपातं च ततः कार्यं च भक्तितः

ദീപത്തോടുകൂടി നൈവേദ്യം—വിശേഷിച്ച് ഉത്തമ അന്നം—അർപ്പിച്ച്, തുടർന്ന് അഷ്ടാംഗ പ്രണാമം ചെയ്യണം; പിന്നെ ശേഷിക്കുന്ന ആചാരങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ നടത്തണം.

Verse 12

हेमदानं प्रदातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे

വേദങ്ങളിൽ പാരംഗതനായ ബ്രാഹ്മണനു സ്വർണ്ണദാനം നൽകണം.

Verse 13

एवं यात्रा भवेत्तस्य शास्त्रोक्ता नात्र संशयः । एवं कृत्वा नरो देवि लभते जन्मनः फलम्

ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവന്റെ തീർത്ഥയാത്ര; ശാസ്ത്രോക്തം—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഹേ ദേവി, ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ജന്മത്തിന്റെ സത്ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 14

इति संक्षेपतः प्रोक्तं मृत्युञ्जयमहोदयम् । पापघ्नं सर्वजंतूनां सर्वकामफलप्रदम्

ഇങ്ങനെ സംക്ഷേപമായി മൃത്യുഞ്ജയന്റെ മഹോദയം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു. അവൻ സർവ്വജീവികളുടെ പാപനാശകനും സർവ്വ ധർമ്മസമ്മത ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ഫലദായകനുമാണ്.

Verse 95

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये मृत्युञ्जयमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चनवतितमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിലെ ഏകാദശരുദ്രമാഹാത്മ്യാന്തർഗത ‘മൃത്യുഞ്ജയമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള തൊണ്ണൂറ്റിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.