Adhyaya 77
ഈശ്വരൻ മഹാദേവിയോട്—പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിൽ മുമ്പ് പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തിന്റെ തെക്കുവശത്ത്, വളരെ ദൂരമല്ലാതെ, ഉത്തങ്കേശ്വരൻ എന്ന അത്യുത്തമ പുണ്യതീർത്ഥം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. ആ ദിശയിലേക്കുള്ള തീർത്ഥയാത്രയ്ക്ക് അദ്ദേഹം നിർദേശം നൽകുന്നു; പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലെ യാത്രാമാർഗക്രമം ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നു. ആ ശിവലിംഗം മഹാത്മാവായ ഭക്തശ്രേഷ്ഠൻ ഉത്തങ്കൻ സ്വയം ഭക്തിയോടെ സ്ഥാപിച്ചതായി വിവരണം. തീർത്ഥാടകൻ സുസമാഹിതനായി അവിടെ ദർശനം ചെയ്ത്, സ്പർശിച്ച്, വിധിപൂർവം ഭക്തിയോടെ പൂജ ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ കല്മഷങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും—ഇതാണ് ഫലശ്രുതി. ഇത് സ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിൽ ഉത്തങ്കേശ്വരമാഹാത്മ്യം പറയുന്ന 77-ാം അധ്യായമാണ്.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तंकेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं च स्वयं भक्त्या उत्तंकेन महात्मना
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവീ! തുടർന്ന് ഉത്തമനായ ഉത്തങ്കേശ്വരനിലേക്കു പോകണം. അത് അതേ സ്ഥലത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് അധികദൂരമല്ല; മഹാത്മാവായ ഉത്തങ്കൻ സ്വയം ഭക്തിയോടെ അതിനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു।
Verse 2
तद्दृष्ट्वा तु महादेवि स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । संपूज्य विधिवद्भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषात्
ഹേ മഹാദേവീ! അതിനെ ദർശിച്ച്, മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി സ്പർശിച്ച്, വിധിപൂർവ്വം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ, സർവ്വ കല്മഷപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനാകും।
Verse 77
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उत्तंकेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിലെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ഉത്തങ്കേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള എഴുപത്തേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।