कलौ च दुर्ल्लभं देवि प्रभासक्षेत्रमुत्तमम् । इदानीं तव स्नेहेन विशेषं कथयामि वै । सत्यंसत्यं पुनः सत्यं त्रिःसत्यं सुरसुन्दरि
kalau ca durllabhaṃ devi prabhāsakṣetramuttamam | idānīṃ tava snehena viśeṣaṃ kathayāmi vai | satyaṃsatyaṃ punaḥ satyaṃ triḥsatyaṃ surasundari
ഹേ ദേവീ! കലിയുഗത്തിൽ ഈ ഉത്തമ പ്രഭാസക്ഷേത്രം ദുർലഭമാണ്. ഇപ്പോൾ നിനക്കുള്ള സ്നേഹത്താൽ ഞാൻ ഒരു വിശേഷം പറയുന്നു. സത്യം—സത്യം—വീണ്ടും സത്യം; ഹേ സുരസുന്ദരീ! മൂന്നു പ്രാവശ്യം സത്യമെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നു।
Śiva (addressing Pārvatī)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Pārvatī
Scene: Śiva speaks tenderly to Pārvatī, emphasizing Kali-yuga difficulty; the world appears dim and turbulent, while Prabhāsa shines as a distant beacon; the word ‘satya’ is visually echoed thrice as radiant script.
In Kali-yuga, true access to great tīrthas is rare, so their teaching and merit should be valued with urgency.
Prabhāsa-kṣetra.
None directly; it introduces an emphasized, ‘special’ teaching with a solemn truth-affirmation.