Adhyaya 63

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । योगेश्वर्या दक्षिणतो नातिदूरे व्यवस्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, യോഗേശ്വരിയുടെ തെക്കുവശത്ത് അതിദൂരമല്ലാതെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഉത്തമ ഭൈരവേശ്വരനിലേക്കു പോകണം।

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं दिब्यैश्वर्यप्रदायकम् । पुरा दैत्यविनाशार्थं यदा देवी कृतोद्यमा

ഇത് സകല പാപങ്ങളും ശമിപ്പിക്കുകയും ദിവ്യ ഐശ്വര്യം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു। പുരാതനകാലത്ത്, ദേവി ദൈത്യവിനാശാർത്ഥം പരിശ്രമത്തിന് ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ, ഈ പാവനശക്തി പ്രത്യക്ഷമായി।

Verse 3

तदा भैरवमाहूय दूतत्वे नियुयोज ह । शिवदूती तदा ख्याता पश्चाद्योगेश्वरीति च

അപ്പോൾ ദേവി ഭൈരവനെ വിളിച്ചു ദൂതകാര്യത്തിൽ നിയോഗിച്ചു। ആ സമയത്ത് അവൾ ‘ശിവദൂതി’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായി; പിന്നീട് ‘യോഗേശ്വരി’ എന്നും അറിയപ്പെട്ടു।

Verse 4

भैरवो यत्र वै देव्या दूतत्वे विनियोजितः । तेन लिंगं समाख्यातं भैरवेश्वरनामकम्

ദേവി ഭൈരവനെ ദൂതകാര്യത്തിൽ നിയോഗിച്ച സ്ഥലത്തുതന്നെ, ആ സംഭവത്തെ തുടർന്ന് അവിടെയുള്ള ലിംഗം ‘ഭൈരവേശ്വര’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായി।

Verse 5

पूजितं देवदैत्यैश्च भैरवेण प्रतिष्ठितम् । यस्तत्पूजयते भक्त्या कार्तिक्यां विधिना नरः । निरंतरं वा षण्मासं सोऽभीष्टं लभते फलम्

ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും പൂജിച്ചതും ഭൈരവൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ചതുമായ അതിനെ—കാർത്തിക മാസത്തിൽ വിധിപൂർവ്വം ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ ആറുമാസം നിരന്തരമായി പൂജിക്കുന്നവൻ, തനിക്കിഷ്ടമായ ഫലം പ്രാപിക്കും।

Verse 63

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भैरवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्टितमोऽध्याय

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ഭൈരവേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നാമമുള്ള ത്രിഷഷ്ടിതമ അധ്യായം സമാപ്തമായി।