Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 3
कथं तुष्यसि मर्त्यानां क्षेत्रे तत्र विचेतसाम् । जप्तं दत्तं हुतं यष्टं तपस्तप्तं कृतं च यत् । प्रभासे तु महाक्षेत्रे कस्मात्तत्राक्षयं भवेत्
kathaṃ tuṣyasi martyānāṃ kṣetre tatra vicetasām | japtaṃ dattaṃ hutaṃ yaṣṭaṃ tapastaptaṃ kṛtaṃ ca yat | prabhāse tu mahākṣetre kasmāttatrākṣayaṃ bhavet
ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ ചിത്തം ചിതറിയിരിക്കുന്ന മർത്ത്യരോടും നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രസന്നനാകുന്നു? കൂടാതെ പ്രഭാസമെന്ന മഹാക്ഷേത്രത്തിൽ ജപം, ദാനം, ഹോമം, യജ്ഞം, തപസ്സ് എന്നിവയും ചെയ്തതെല്ലാം അവിടെ എന്തുകൊണ്ട് അക്ഷയമാകുന്നു?
Devī (Satī/Pārvatī)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Śaṅkara
Scene: Devī asks a profound question: why Śiva is pleased even with distracted mortals in Prabhāsa, and why all rites there become imperishable; symbolic imagery of offerings, japa beads, fire altar, and ascetic practice surrounding the kṣetra.
FAQs
Certain supreme kṣetras magnify merit; the verse asks for the theological basis of ‘akṣaya’ fruit at Prabhāsa.
Prabhāsa is called a mahākṣetra where spiritual acts yield imperishable results.
Japa, dāna, homa, yajña, and tapas are listed as acts whose fruit becomes akṣaya in Prabhāsa.