Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 58
सरस्वती सर्वनदीषु पुण्या सरस्वती लोकसुखावहा सदा । सरस्वतीं प्राप्य सुदुःखिता नराः सदा न शोचन्ति परत्र चेह च
sarasvatī sarvanadīṣu puṇyā sarasvatī lokasukhāvahā sadā | sarasvatīṃ prāpya suduḥkhitā narāḥ sadā na śocanti paratra ceha ca
എല്ലാ നദികളിലും സർസ്വതി പരമ പുണ്യവതി; സർസ്വതി സദാ ലോകസുഖം നൽകുന്നവൾ. മഹാദുഃഖത്തിൽ പീഡിതരായ മനുഷ്യരും സർസ്വതിയെ പ്രാപിച്ചാൽ, ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ശോകിക്കുകയില്ല।
Unspecified (narrative praise within Prabhāsakṣetra-māhātmya; likely Īśvara/Śiva continuing instruction)
Tirtha: Sarasvatī
Type: river
Listener: Devī
Scene: Personified Sarasvatī-river as a radiant goddess-river blessing sorrowful pilgrims; figures arrive burdened, then become serene; the river glows with sanctity, suggesting both worldly joy and afterlife peace.
FAQs
Approaching a great tīrtha like Sarasvatī removes grief and grants well-being across both worldly life and the afterlife.
The Sarasvatī tīrtha associated with Prabhāsa-kṣetra, praised as foremost among sacred rivers.
No explicit rite is stated; the implied practice is tīrtha-sevā—going to (prāpya) Sarasvatī for spiritual merit.