Adhyaya 357
“ഈശ്വര ഉവാച” എന്നാരംഭിച്ച് ഈ അധ്യായം ദേവിയെ ശുകസ്ഥാനത്തിന് സമീപമുള്ള അനുത്തമമായ ശ്രീംഗേശ്വര തീർത്ഥത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അവിടെ ചെന്നു വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്ത്, നിയമാനുസൃതമായി ശ്രീംഗേശനെ പൂജിക്കണമെന്ന് കർമവിധിയായി ഉപദേശിക്കുന്നു. ഈ ക്ഷേത്രം “സർവ്വപാതകനാശനം” എന്നു വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു; ശരിയായ തീർത്ഥയാത്രയും ആരാധനയും ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും വിമോചനം ലഭിക്കും എന്ന ഫലം പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഉദാഹരണമായി ഋഷ്യശൃംഗൻ മുൻകാലത്ത് ഇവിടെ ശുദ്ധിയും ഉദ്ധാരവും നേടിയതായി പരാമർശിക്കുന്നു. അവസാനം ഇത് സ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ പ്രഭാസഖണ്ഡം, പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിലെ “ശ്രീംഗേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം” അധ്യായമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शृंगेश्वरमनुत्तमम् । शुकस्थानस्य सान्निध्ये सर्वपातकनाशनम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവീ! തുടർന്ന് അനുത്തമനായ ശൃംഗേശ്വരനിലേക്കു പോകണം. ശുകസ്ഥാനത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സ്ഥിതനായ അദ്ദേഹം സർവ്വപാപനാശകനാണ്।
Verse 2
स्नात्वा तत्रैव विधिवच्छृंगेशं पूजयेन्नरः । मुक्तः स्यात्पातकैः सर्वैरृष्यशृंगो यथा पुरा
അവിടെയേ തന്നെ വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്ത് മനുഷ്യൻ ശൃംഗേശനെ പൂജിക്കണം. അപ്പോൾ അവൻ സർവ്വപാതകങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും—പുരാതനകാലത്ത് ഋഷ്യശൃംഗൻ പോലെ।
Verse 356
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शृंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിലെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ശൃംഗേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരുള്ള മുന്നൂറ്റി അമ്പത്തേഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപ്തമായി।