Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 27
तत्र गव्यूति मात्रं तु विष्णुक्षेत्रं सनातनम् । देशांतरं गता ये च दण्डोद्भेदे म्रियंति वै । यावत्कल्पसहस्राणि विष्णुलोकं व्रजंति ते
tatra gavyūti mātraṃ tu viṣṇukṣetraṃ sanātanam | deśāṃtaraṃ gatā ye ca daṇḍodbhede mriyaṃti vai | yāvatkalpasahasrāṇi viṣṇulokaṃ vrajaṃti te
അവിടെ ഒരു ഗവ്യൂതി പരിധിവരെ വിഷ്ണുവിന്റെ സനാതന ക്ഷേത്രഭൂമി നിലകൊള്ളുന്നു. അന്യദേശങ്ങളിൽ നിന്നെത്തിയവരും ദണ്ഡോദ്ഭേദത്തിൽ ദേഹത്യാഗം ചെയ്താൽ, അവർ സഹസ്ര കൽപ്പങ്ങൾ വരെ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കുന്നു।
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Daṇḍodbheda (Viṣṇu-kṣetra extent one gavyūti)
Type: kshetra
Listener: Devī (contextual addressee in the passage)
Scene: A map-like sacred landscape showing a marked boundary of one gavyūti around Daṇḍodbheda; pilgrims from distant lands arrive; a serene passing of a devotee at the tīrtha is depicted with Viṣṇu’s attendants guiding the soul upward toward Viṣṇuloka.
FAQs
A tīrtha is not limited by birthplace—pilgrims from anywhere gain exalted destiny through sanctified death in a holy field.
Daṇḍodbheda, identified as an eternal Viṣṇu-kṣetra within Prabhāsa Kṣetra.
No specific rite is prescribed; the verse emphasizes the salvific potency of the place, especially at life’s end.