Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 55
ततो दुःखं परित्यज्य तत्र प्राची सरस्वती । सर्वदेवगुणैयुक्ता एवं तत्र स्थिताऽभवत्
tato duḥkhaṃ parityajya tatra prācī sarasvatī | sarvadevaguṇaiyuktā evaṃ tatra sthitā'bhavat
അപ്പോൾ ദുഃഖം ഉപേക്ഷിച്ച്, കിഴക്കോട്ടൊഴുകുന്ന സരസ്വതി അവിടെ തന്നെ നിലകൊണ്ടു—സകല ദേവഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നയായി; ഇങ്ങനെ അവൾ അവിടെ വസിച്ചു.
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Tirtha: Sarasvatī-sannidhāna in Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: Sarasvatī’s tears cease; she stands serene, a gentle eastward current forming beside her, her aura now radiant with the ‘virtues of all gods’.
FAQs
When grief is relinquished through divine connection, sacred presence becomes stable—turning a location into an enduring tīrtha-field of auspicious qualities.
The verse emphasizes Sarasvatī’s established presence in the Prabhāsa region, preparing the ground for the tīrthas that follow.
None explicitly; it describes Sarasvatī’s settled, sanctifying state.