Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 109
नापुण्यवद्भिः संप्राप्तुं पुंभिः शक्या महानदी । प्राची सरस्वती देवि सर्वत्र च सुदुर्लभा । विशेषेण कुरुक्षेत्रे प्रभासे पुष्करे तथा
nāpuṇyavadbhiḥ saṃprāptuṃ puṃbhiḥ śakyā mahānadī | prācī sarasvatī devi sarvatra ca sudurlabhā | viśeṣeṇa kurukṣetre prabhāse puṣkare tathā
പുണ്യമില്ലാത്ത പുരുഷന്മാർക്ക് ഈ മഹാനദിയെ പ്രാപിക്കാനാവില്ല. ഹേ ദേവി! പ്രാചീ (പ്രാചീന) സരസ്വതി എല്ലായിടത്തും അത്യന്തം ദുർലഭം—വിശേഷിച്ച് കുരുക്ഷേത്രം, പ്രഭാസം, പുഷ്കരം എന്നിവിടങ്ങളിൽ.
Sūta (deduced)
Tirtha: Prācī Sarasvatī (with special presence at Kurukṣetra, Prabhāsa, Puṣkara)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: A map-like sacred vision: three luminous pilgrimage nodes—Kurukṣetra plain, Prabhāsa seashore, Puṣkara lake—connected by a faint riverine thread of Sarasvatī; pilgrims approach only as their merit ‘lights up’ the path.
FAQs
Pilgrimage fruits depend on inner merit (puṇya); sacred encounters are portrayed as earned through dharmic life.
Sarasvatī-associated tīrthas, with special emphasis on Kurukṣetra, Prabhāsa, and Puṣkara.
No direct rite is stated; the verse frames access to the tīrtha as contingent on puṇya.