
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിന്റെ ആഗ്നേയ (തെക്കുകിഴക്ക്) ദിക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ‘കർകോടക-രവി’ എന്ന സൂര്യസ്വരൂപത്തിന്റെ മഹത്വം ഉപദേശിക്കുന്നു. ആ രൂപത്തിന്റെ ദർശനമാത്രം കൊണ്ടുതന്നെ സർവ്വദേവതകളും പ്രസന്നരാകുന്നു എന്ന് പ്രസ്താവിച്ച്, ഒരു പ്രാദേശിക ദിവ്യപ്രകടനം പാൻ-ദൈവാനുഗ്രഹത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി സ്ഥാപിക്കുന്നു. തുടർന്ന് സംക്ഷിപ്തമായ വിധി പറയുന്നു—സപ്തമി തിഥി ഞായറാഴ്ചയോടൊപ്പം വരുമ്പോൾ ധൂപം, ഗന്ധം, അനുലേപനം മുതലായ ഉപചാരങ്ങളോടെ വിധിപൂർവ്വം പൂജ ചെയ്യണം. ശരിയായ സമയംയും ശാസ്ത്രോചിതമായ അർപ്പണങ്ങളും ചേർന്ന ഈ ആരാധന ‘സർവ്വ-കിൽബിഷ’ അഥവാ എല്ലാ പാപ/ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള വിമോചനമെന്ന ശുദ്ധിതത്ത്വം നൽകുന്നു. ഇത് സ്കന്ദമഹാപുരാണം പ്രഭാസഖണ്ഡം, പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിലെ 346-ാം അധ്യായമാണ്.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादाग्नेयदिग्भागे स्थितः कर्कोटको रविः । पूर्वकल्पे महादेवि स्मृतः कर्कोटकान्वितः
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവീ! അവിടെ നിന്ന് അഗ്നേയ ദിക്കുഭാഗത്തിൽ ‘കർക്കോടക’ എന്ന രവി പ്രതിഷ്ഠിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു; മുൻകല്പത്തിൽ അവൻ കർക്കോടകസഹിതനായി സ്മരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
Verse 2
तस्य दर्शनमात्रेण प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । सप्तम्यां रविवारेण धूप गंधानुलेपनैः । पूजयेद्यो विधानेन मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
അവനെ ദർശിക്കുന്നതുമാത്രം കൊണ്ടു തന്നെ സർവ്വദേവതകളും പ്രസന്നരാകും. ഞായറാഴ്ച വരുന്ന സപ്തമിദിനത്തിൽ ധൂപം, ഗന്ധം, അനുലേപനം എന്നിവകൊണ്ട് വിധിപൂർവ്വം പൂജിക്കുന്നവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
Verse 346
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कर्कोटकार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम षटचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘കർക്കോടകാർകമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള 346-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.