Adhyaya 342

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्य दक्षिणनैरृत्ये नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं पापहरं देवि स्वयं सोमप्रतिष्ठितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ ദേവി, അതിന്റെ തെക്ക്-നൈഋത്യ ദിശയിൽ അതിദൂരമല്ലാതെ പാപഹരമായ ഒരു ലിംഗം നിലകൊള്ളുന്നു; അത് സ്വയം സോമൻ (ചന്ദ്രൻ) പ്രതിഷ്ഠിച്ചതാണ്.

Verse 2

तत्रैवामृतकुण्डं तु कलाकुण्डं तु तत्स्मृतम् । तत्र स्नात्वा तु चंद्रेशं यो नरः पूजयिष्यति

അവിടെയേ അമൃതകുണ്ഡം ഉണ്ട്; അതിനെ കലാകുണ്ഡം എന്നും സ്മരിക്കുന്നു. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ആരെങ്കിലും ചന്ദ്രേശൻ (ചന്ദ്രേശ്വരൻ)നെ പൂജിച്ചാൽ…

Verse 3

स तु वर्षसहस्रस्य तपःफलमवाप्स्यति । तत्रैव संस्थितं देवि तडागं चंद्रनिर्मितम्

…അവൻ തീർച്ചയായും ആയിരം വർഷത്തെ തപസ്സിന്റെ ഫലം പ്രാപിക്കും. അവിടെയേ, ഹേ ദേവി, ചന്ദ്രൻ നിർമ്മിച്ച ഒരു തടാകവും നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 4

धनुःषोडशविस्तारं चंद्रेशात्पूर्वपश्चिमे । तत्पूर्वं ते समाख्यातं मुक्तिदानादिपूर्वकम्

ചന്ദ്രേശന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ഭാഗങ്ങളിൽ അതിന്റെ വിസ്താരം പതിനാറ് ധനുസ്സാണ്. മോക്ഷദാനം മുതലായ അതിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ മുമ്പേ നിന്നോട് വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

Verse 342

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आशापूरमाहात्म्ये चंद्रेश्वरकलाकुण्डतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രി സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിനകത്തെ ആശാപൂരമാഹാത്മ്യത്തിൽ “ചന്ദ്രേശ്വര–കലാകുണ്ഡ തീർത്ഥമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം” എന്ന പേരുള്ള മുന്നൂറ്റി നാല്പത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।