Adhyaya 341

Verse 1

ईश्वर उवाच । आशापूरं ततो गच्छेद्विघ्नराजमकल्मषम् । शशिभूषण वायव्ये संस्थितं विघ्ननाशनम् । आशां पूरयते यस्मात्तेनाशापूरकः स्मृतः

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം ആശാപൂരത്തിലേക്ക് ചെന്നു, മലിനതയറ്റ വിഘ്നരാജനെ ദർശിക്കുക; ശശിഭൂഷണത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദിശയിൽ സ്ഥാപിതനായ അവൻ വിഘ്നനാശകനാണ്. ആശകൾ നിറവേറ്റുന്നതിനാൽ അവൻ ‘ആശാപൂരകൻ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 2

यत्र रामेण देवेशि सीतया लक्ष्मणेन च । समाराध्य च विघ्नेशं प्राप्तं काममभीप्सितम्

ഹേ ദേവേശി! അവിടെയാണു ശ്രീരാമൻ സീതയോടും ലക്ഷ്മണനോടും കൂടി വിഘ്നേശനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ച് അഭീഷ്ടഫലം പ്രാപിച്ചത്।

Verse 3

यत्र चंद्रमसा देवि समाराध्य गणाधिपम् । लब्धं तद्वांछितं पूर्वं सर्वकुष्ठविनाशनम्

ഹേ ദേവി! അതേ സ്ഥലത്ത് ചന്ദ്രദേവൻ പൂർവകാലത്ത് ഗണാധിപൻ (ഗണേശൻ)നെ ആരാധിച്ച് അഭിലഷിത വരം നേടി—സകല കുഷ്ഠരോഗങ്ങളുടെയും പൂർണ്ണ നാശം।

Verse 4

चतुर्थ्यां शुक्लपक्षे च मासि भाद्रपदे तथा । तत्र संपूज्य देवेशं मोदकैर्भोजयेद्द्विजान्

ഭാദ്രപദ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ ചതുര്ഥിയിൽ അവിടെ വിധിപൂർവ്വം ദേവേശനെ പൂജിച്ച്, മോദകങ്ങളാൽ ദ്വിജന്മാരെ (ബ്രാഹ്മണരെ) ഭോജനിപ്പിക്കണം।

Verse 5

वाञ्छितां लभते सिद्धिं विघ्नराजप्रसादतः । क्षेत्रस्यास्य महादेवि रक्षार्थं तु मया पुरा

വിഘ്നരാജന്റെ പ്രസാദത്താൽ അഭിലഷിത സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. ഹേ മഹാദേവി! ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി ഞാൻ പൂർവം അവനെ നിയോഗിച്ചിരുന്നു।

Verse 6

ततो नियुक्तो देवेशि यायिनां विघ्ननाशनः

അതുകൊണ്ട് ഹേ ദേവേശി! യാത്രക്കാരുടെയും തീർത്ഥയാത്രികരുടെയും തടസ്സങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാൻ വിഘ്നനാശകനെ ഇവിടെ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 341

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आशापूरविघ्नराज माहात्म्यवर्णनंनामैकचत्शरिंशदुत्तर त्रिशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ “ആശാപൂര വിഘ്നരാജമാഹാത്മ്യവർണനം” എന്ന പേരിലുള്ള മൂന്നുനൂറ്റി നാല്പത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.