Adhyaya 337

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि नारायणगृहं परम् । गोष्पदाद्दक्षिणे भागे सागरस्य तटे शुभे

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അപ്പോൾ, ഹേ മഹാദേവി, ഗോഷ്പദത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത്, സമുദ്രത്തിന്റെ ശുഭ തീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ‘നാരായണഗൃഹം’ എന്ന പരമധാമത്തിലേക്ക് പോകണം.

Verse 2

न्यंकुमत्याः समीपे तु सर्वपातकनाशने । तत्रकल्पांतरस्थायी स्वयं तिष्ठति केशवः

സകല പാതകങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന ന്യങ്കുമതിയുടെ സമീപത്ത്, അവിടെ സ്വയം കേശവൻ കല്പാന്തരങ്ങളോളം നിലനിന്ന് വസിക്കുന്നു.

Verse 3

पितॄणामुद्धरणार्थाय ह्यस्मिन्रौद्रे कलौ युगे । यदा दैत्यविनाशं स कुरुते भगवान्हरिः

ഈ രൗദ്ര കലിയുഗത്തിൽ പിതൃകളുടെ ഉദ്ധാരണാർത്ഥം, എപ്പോഴെപ്പോഴാണ് ഭഗവാൻ ഹരി ദൈത്യവിനാശം നടത്തുന്നതോ,

Verse 4

विश्रामार्थं तदा तत्र गृहे तिष्ठति नित्यशः । नारायणगृहं तेन विख्यातं जगतीतले

വിശ്രമാർത്ഥം ഭഗവാൻ അവിടെ ആ ഗൃഹത്തിൽ നിത്യവും വസിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ അത് ‘നാരായണഗൃഹം’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്.

Verse 5

कृते जनार्दनोनाम त्रेतायां मधुसूदनः । द्वापरे पुण्डरीकाक्षः कलौ नारायणः स्मृतः

കൃതയുഗത്തിൽ അദ്ദേഹം ജനാർദനൻ, ത്രേതയിൽ മധുസൂദനൻ; ദ്വാപരത്തിൽ പുണ്ഡരീകാക്ഷൻ, കലിയിൽ നാരായണൻ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 6

एवं चतुर्युगे प्राप्ते पुनःपुनररिन्दम । कृत्वा धर्मव्यवस्थानं तत्स्थानं प्रतिपद्यते

ഹേ അരിന്ദമ! ചതുര്യുഗചക്രം പുനഃപുനഃ വന്നാൽ, അദ്ദേഹം ധർമ്മവ്യവസ്ഥ സ്ഥാപിച്ച് പിന്നെ തന്റെ സ്വസ്ഥാനത്തേക്ക് മടങ്ങുന്നു.

Verse 7

एकादश्यां निराहारो यस्तं देवं प्रपश्यति । स पश्यति ध्रुवं स्थाने प्रत्यानन्तं हरेः पदम्

ഏകാദശിയിൽ നിരാഹാരനായി ആ ദേവനെ ദർശിക്കുന്നവൻ, നിശ്ചയമായി ആ പുണ്യസ്ഥാനത്തിൽ ഹരിയുടെ അനന്തവും അവിനാശിയും ആയ പദം ദർശിക്കുന്നു.

Verse 8

तेन पीतानि वस्त्राणि देयानि द्विजपुंगवे । स्नानं श्राद्धं च कर्तव्यं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

അതുകൊണ്ട്, ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ! പീതവസ്ത്രങ്ങൾ ദാനമായി നൽകണം; തീർത്ഥയാത്രയുടെ പൂർണ്ണഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വിധിപൂർവ്വം സ്നാനവും ശ്രാദ്ധവും നിർവഹിക്കണം.

Verse 9

इति ते कथितं महाप्रभावं हरिसंकेतनिकेतनोद्भवम् । शृणुते वा प्रयतस्तु यः सुधीः पठते वा लभते स सद्गतिम्

ഇങ്ങനെ ഹരിയുടെ സംകേത-നികേതനത്തിൽ നിന്നുദ്ഭവിച്ച മഹാപ്രഭാവം നിനക്കു പറഞ്ഞു. യത്നത്തോടെ ശ്രവിക്കുന്നവനും ജ്ഞാനത്തോടെ പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും സദ്ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 337

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये नारायणगृहमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി സഹസ്ര ശ്ലോകസംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിലെ ന്യങ്കുമതീമാഹാത്മ്യാന്തർഗത ‘നാരായണഗൃഹമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നാമമുള്ള 337-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.