Adhyaya 333

Verse 1

ईश्वर उवाच । बलभद्राच्च पूर्वेण स्थिता चासीत्सरिद्वरा । दुर्वासेश्वरनामेति बललिंगं प्रतिष्ठितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ബലഭദ്രാ നദിയുടെ കിഴക്കുവശത്ത് ഒരു ശ്രേഷ്ഠമായ സരിത/തീരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവിടെ ‘ദുർവാസേശ്വര’ എന്ന നാമത്തിലുള്ള ബലലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിതമായി നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं दृष्टं सर्वसुखावहम् । स्नात्वा चास्य त्वमावास्यां पिंडदानं ददाति यः

ഇത് സർവ്വപാപശമനവും സർവ്വസുഖപ്രദവും ആണെന്ന് പ്രസിദ്ധം. ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് അമാവാസി ദിനത്തിൽ പിണ്ഡദാനം ചെയ്യുന്നവൻ മഹാപുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 3

कल्पकोटिशतं साग्रं पितॄणां तृप्तिमावहेत् । दुर्वासेश्वरनामानं तत्र पूज्य विधानतः

ഇത് പിതൃകൾക്ക് പൂർണ്ണമായ ശതകോടി കല്പങ്ങൾ വരെ തൃപ്തി വരുത്തുന്നു. അവിടെ ‘ദുർവാസേശ്വര’ നാമധേയമായ ശിവലിംഗത്തെ വിധിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.

Verse 4

कोटियज्ञफलं प्राप्य सर्वान्कामा नवाप्नुयात् । तत्र लिंगान्यनेकानि ऋषिभिः स्थापितानि तु

കോടി യജ്ഞഫലം പ്രാപിച്ച് മനുഷ്യൻ എല്ലാ അഭീഷ്ടങ്ങളും നേടുന്നു. അവിടെ ഋഷിമാർ സ്ഥാപിച്ച അനേകം ശിവലിംഗങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 5

दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा पूजयित्वा मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः । इत्येतत्कथितं देवि क्षेत्राद्यं तं यथाक्रमम्

അത് ദർശിച്ച്, സ്പർശിച്ച്, പൂജിച്ച് മനുഷ്യൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തനാകുന്നു. ഹേ ദേവീ, ഇങ്ങനെ ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിവരണം ക്രമമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

Verse 6

भद्रायाः पश्चिमात्पूर्वं यथानुक्रममादितः । श्रुतं पापोपशमनं कोटियज्ञफलप्रदम्

ഭദ്രാ നദിയുടെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് നിന്ന് ആരംഭിച്ച് ക്രമമായി കിഴക്കോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ, പാപശമനകരവും കോടി യജ്ഞഫലപ്രദവും ആയ ആ മഹിമ നീ ശ്രവിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 7

अथ क्षेत्रस्य परिधिस्थानं मधुमतीति च । तस्मान्नैरृत्यदिग्भागे स्थानं खंडघटेति च

ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പരിധി-സീമസ്ഥാനത്തിന് ‘മധുമതീ’ എന്ന പേരും പ്രസിദ്ധമാണ്. അവിടെ നിന്ന് നൈഋത്യ (തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിൽ ‘ഖണ്ഡഘട’ എന്ന സ്ഥലവും ഉണ്ട്.

Verse 8

तत्र पिंगेश्वरो देवः समुद्रतटसन्निधौ । कूपानां सप्तकं तत्र पितॄणां यत्र पाणयः । दृश्यंतेऽद्यापि देवेशि यत्र पर्वणिपर्वणि

അവിടെ സമുദ്രതീരസന്നിധിയിൽ പിംഗേശ്വരദേവൻ പ്രതിഷ്ഠിതനാണ്. അതേ സ്ഥലത്ത് ഏഴ് കിണറുകളുടെ കൂട്ടമുണ്ട്; അവിടെ പിതൃകളുടെ കൈകൾ ദൃശ്യമാകുന്നു—ഹേ ദേവേശീ, ഇന്നും ഓരോ പർവ്വദിനത്തിലും.

Verse 9

तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा गयाकोटिगुणं फलम् । लभते नाऽत्र सन्देहः सोमामा यदि जायते

അവിടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ ഗയയിലെ ഫലത്തേക്കാൾ കോടി മടങ്ങ് ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല; പ്രത്യേകിച്ച് സോമാമാവാസ്യയുടെ പുണ്യാവസരത്തിൽ.

Verse 10

तत्रैव नातिदूरे तु भद्रायाः संगमः स्मृतः । पश्चिमात्संगमात्पूर्वः संगमः समुदाहृतः

അവിടെയേ തന്നെ അധികദൂരമല്ലാതെ ഭദ്രയുടെ സംഗമം സ്മരണീയമാണ്. ‘പശ്ചിമ സംഗമ’ത്തിന്റെ കിഴക്കുവശത്തായതിനാൽ അതിനെ ‘പൂർവ സംഗമം’ എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

Verse 11

यत्पुण्यं लभते देवि पूर्व पश्चिमसंगमे । गंगासागरयोस्तत्र तद्भद्रासंगमे लभेत्

ഹേ ദേവീ, ഗംഗയും സാഗരവും സംഗമിക്കുന്ന പൂർവ-പശ്ചിമ സംഗമങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം, അതേ പുണ്യം ഭദ്രാ-സംഗമത്തിലും ലഭിക്കുന്നു.

Verse 333

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तप्तोदकस्वामिमाहात्म्ये मधुमत्यां पिंगेश्वरभद्रामाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകസംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിൽ, ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ, തപ്തോദകസ്വാമി-മാഹാത്മ്യത്തിൽ “മധുമതിയിൽ പിംഗേശ്വരനും ഭദ്രയും മഹാത്മ്യം വർണ്ണനം” എന്ന പേരിലുള്ള 333-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।