Adhyaya 327

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो महोदयं गच्छेत्तस्मादीशानसंस्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം ആ സ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് ഈശാന (വടക്കുകിഴക്ക്) ദിശയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മഹോദയത്തിലേക്ക് പോകണം.

Verse 2

विधिना तत्र यः स्नाति तर्पयेत्पितृदेवताः । प्रतिग्रहकृताद्दोषान्न भयं तस्य विद्यते

അവിടെ വിധിപൂർവം സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ പിതൃദേവതകൾക്കും ദേവന്മാർക്കും തർപ്പണം അർപ്പിക്കണം; ദാനം സ്വീകരിച്ചതാൽ ഉണ്ടായ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഭയം അവനില്ല.

Verse 3

महोदयं महानन्ददायकं च द्विजन्मनाम् । प्रतिग्रहप्रसक्तानां विषयासक्तचेतसाम् । तेषामपि ददेन्मुक्तिं तेन ख्यातं महोदयम्

മഹോദയം ദ്വിജന്മാർക്ക് മഹാനന്ദം നൽകുന്നതാണ്. ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ കുടുങ്ങി വിഷയാസക്തചിത്തരായവർക്കും ഇത് മോക്ഷം നൽകുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ‘മഹോദയം’ എന്ന് പ്രസിദ്ധം.

Verse 4

तस्य वै रक्षणार्थाय महाकालस्य चोत्तरे । नियुक्ताश्च महादेवि मातरस्तत्र संस्थिताः । तस्मिन्स्नात्वा नरः पूर्वं मातॄस्ताश्च प्रपूजयेत्

ആ പുണ്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി—മഹാകാലന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത്—ഹേ മഹാദേവി, മാതൃദേവിമാർ നിയുക്തരായി അവിടെ സ്ഥാപിതരായിരിക്കുന്നു. ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് മനുഷ്യൻ ആദ്യം ആ മാതൃശക്തികളെ വിധിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം।

Verse 5

एवं देवि मया ख्यातं महोदयमहोदयम् । सर्वपापहरं नृणामभिषेकाच्च मुक्तिदम्

ഇങ്ങനെ, ഹേ ദേവി, ഞാൻ ഈ ‘മഹോദയ’—പരമ മംഗളകരമായ മഹോദയ—മഹിമ പ്രസ്താവിച്ചു. ഇത് മനുഷ്യരുടെ സർവ്വപാപങ്ങളും ഹരിക്കുകയും അഭിഷേകത്തിലൂടെ മോക്ഷം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു।

Verse 6

अर्धक्रोशे च तत्तीर्थं समंतात्परिमंडलम् । एतन्मध्यं महासारं सदैव मुनिवल्लभम्

ആ തീർത്ഥം ചുറ്റുമെല്ലാം അർദ്ധക്രോശപരിമാണമുള്ള വൃത്താകാര വ്യാപ്തിയിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗം പരമസാരമായതും സദാ മുനിമാർക്ക് പ്രിയമായതുമാണ്।

Verse 327

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महोदयमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्त विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ വിഭാഗത്തിൽ ‘മഹോദയമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 327-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।