Adhyaya 315
ഈ അധ്യായത്തിൽ ശിവ–ദേവി സംവാദത്തിനകത്ത് സംക്ഷിപ്തമായ ക്ഷേത്രോപദേശം നൽകുന്നു. ഈശ്വരൻ മഹാദേവിയെ പടിഞ്ഞാറുദിശയിൽ അർദ്ധക്രോശ ദൂരത്തിലുള്ള ദീപ്തമായ ‘മാരുദാര്യാ’ എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോകാൻ നിർദേശിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള ദേവി മരുത്ഗണങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവളായും ‘സർവകാമഫലപ്രദ’യായും വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് കാലനിയമവും പൂജാവിധിയും പറയുന്നു—പ്രത്യേകിച്ച് മഹാനവമിയിലും, സപ്തമിയിലും, ഗന്ധ–പുഷ്പാദി ഉപചാരങ്ങളോടെ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം. സ്ഥലം, സമയം, രീതി എന്ന പുരാണബന്ധം തെളിയിച്ച്, ഇഷ്ടഫലവും പുണ്യലാഭവും നേടാനുള്ള നിയന്ത്രിത ഭക്തിപ്രയോഗം ഉപദേശിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, മഹാപ്രഭയുള്ള മരുദാര്യയിലേക്കു പോകണം. അവൾ ആ സ്ഥലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ദിക്കിൽ അർധ ക്രോശ ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
Verse 2
मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये
മരുതന്മാർ ആരാധിച്ച ആ ദേവി സർവകാമഫലപ്രദയാണ്. മനുഷ്യൻ സപ്തമിയിലും, പ്രത്യേകിച്ച് മഹാനവമിയിലും, ഗന്ധ‑പുഷ്പാദി ഉപചാരങ്ങളോടെ പരിശ്രമപൂർവം അവളെ പൂജിക്കണം; അപ്പോൾ എല്ലാ അഭീഷ്ടങ്ങളും സിദ്ധിക്കും.
Verse 315
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി‑സാഹസ്ര്യ സംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘മരുദാര്യാ ദേവീമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന മൂന്നുനൂറ്റി പതിനഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.